Festiwal Szekspirowski – Dzień 5, zapowiedź

Wydarzenia piątego dnia w jednym miejscu.

XVII Międzynarodowy Festiwal Szekspirowski

Dzień 5, 5 sierpnia 2013

REREADING SHAKESPEARE – Cały świat to scena, A ludzie na nim to tylko aktorzy. (Rumunia)

Reżyseria i wykonanie: Emil Boroghina Craiova International Shakespeare Festival, Rumunia

Czas trwania: 90 min (bez przerwy)

19.00, Teatr Wybrzeże, Scena Malarnia

fot. Florin Chirea

Emil Boroghina, aktor, będący jednocześnie dyrektorem Międzynarodowego Festiwalu Szekspirowskiego w Krajowej, w swoim monodramie konfrontuje ze sobą słynne monologi szekspirowskie z „Hamleta”, „Jak wam się podoba”, „Snu nocy letniej”, „Romea i Julii”, „Otella”, „Kupca weneckiego”, „Juliusza Cezara”, „Ryszarda II”, „Henryka V”, „Henryka VI”, „Ryszarda III”, „Króla Leara”, „Wieczoru Trzech Króli” i „Burzy”, oraz część sonetów, aby uwypuklić główne idee, opinie i przemyślenia dotyczące ludzkości i teatru, które Shakespeare zawarł w swoich dziełach.

Pokaz spektaklu przy wsparciu Rumuńskiego Instytutu Kultury.

„SZKICE O OFELII” TEATR A PART

MIEJSCE PREZENTACJI: Teatr w Oknie

Reżyseria: Marcin Herich

Scenariusz, ruch sceniczny: Monika Wachowicz i Marcin Herich

Muzyka: fragmenty utworów zespołów Pablo

Czas trwania: 45 min.

godz 15.00 oraz 19.00, Teatr w Oknie

„Szkice o Ofelii” to nowe przedstawienie solowe Teatru A PART w wykonaniu Moniki Wachowicz i w reżyserii Marcina Hericha. Spektakl jest kameralnym seansem scenicznym z pogranicza teatru poezji, teatru ruchu, teatru emocji i teatru ciała. Spektakl ma charakter intymnego, wizualnego seansu teatralnego, w którym główną rolę odegra ruch sceniczny i obecność aktora. „Szkice o Ofelii” to kolejny, obok „Klepsydry” i „Kołysanki” drobny projekt „funeralny” teatru.

W przedstawieniu tym – realizowanym w dużej mierze metodą „pisania na scenie” i improwizacji – twórcy zgłębiają temat naiwności i niewinności w konfrontacji z realiami egzystencji i kontekstem śmierci. Przedstawienie nie jest realizacją dramaturgicznego pierwowzoru. Zaczerpnięty z „szekspirowskiej mitologii” wątek i motyw „Ofelii” stał się w przedstawieniu Teatru A PART tropem, z którego wysnuta została autorska narracja sceniczna.

Przedstawienie ma dwie alternatywne wersje: prawie całkowicie bezsłowną i werbalną. W wersji z tekstem wykorzystano fragmenty „Hamleta” Williama Szekspira w tłumaczeniach Józefa Paszowskiego i Romana Brandstaettera oraz wiersz „Ofelia” Marii Pawlikowskiej – Jasnorzewskiej. W obu wersjach pojawiają się teksty improwizowane.

„Szekspir w schronisku”

Reżyseria: Piotr Kuśmider

Czas trwania: 45 minut

17.00, Czarna Sala, Teatr Wybrzeże

Szekspirowskie czytanie- „Śmierc Kalibana” M.Fertacz, reż. Adam Nalepa

MIEJSCE PREZENTACJI: Teatr w Oknie

Reżyseria: Adam Nalepa

Czas trwania: 90 min

20.00, Teatr w Oknie

Adam Nalepa

Szekspirowskie czytanie w reż. Adama Nalepy będzie wariacją nt. twórczości Szekspira. Czytanie to propozycja artystyczna na Festiwal Szekspirowski, która jednocześnie stanowi kontynuację cyklu czytań współczesnej dramaturgii światowej Teatru w Oknie. Od września, wspólnie z Adamem Nalepą, TwO przygotowywać będzie kolejne propozycje tekstów, które następnie aktorzy zaprezentują na scenie TwO.

„ŚMIERĆ KALIBANA”

Sztukę Magdy Fertacz, która zgodnie z ironicznym przypisem poczynionym przez samą autorkę, została napisana dla pieniędzy, należy umieścić w nurcie literatury postkolonialnej. Symbolem kolonizowanych ludów, a zarazem spadkobiercą szekspirowskiego Kalibana, w tekście dramatu staje się czarny Haitańczyk, który poćwiartował i połknął swojego syna, by ochronić go od niewolnictwa, bo jak sam mówi:- Lepiej zjeść dziecko niż sprzedać dziecko. Zafascynowany architekturą slamsów Dobry organizuje konkurs na najbardziej pomysłowy self-house. Jego zwycięzcą zostaje Czarny, odkupiony w nagrodę przez Polaka-Artystę. Czarny kanibal wraz z oczekującym na przeszczep serca Zwykłym Człowiekiem, zostają umieszczeni w galerii, stając się obiektami nowatorskiego eksperymentu artystycznego, który bardzo szybko przekształca się w prawdziwą grę o życie. Decyzją telewidzów, śledzących performance on-line, Czarny zostaje bezlitośnie rozczłonkowany. Projekt całkowitego unicestwienia czarnego bio-obiektu przerywa niespodziewanie pojawienie się albańskiego mściciela. Mężczyzna z gorejącą blizną wprawdzie rozwala czarny kadłub, ale wówczas z trzewi kanibala wypada jego syn, by na gruzach sztuki odtańczyć swój plemienny taniec i zaśpiewać wojenną pieśń. Autorka Śmierci Kalibana poprzez wprowadzenie Czarnego w kulturową przestrzeń, bada napiętą granicę między życiem i sztuką, między żywym ciałem i percepcją jego obrazu, między artystą i zwykłym człowiekiem. Konfrontując z kolei narrację białej chórzystki, upajającej się własnym, europejskim dziedzictwem kulturowym oraz protest songi nielegalnych i wykluczonych imigrantów (jak Samba Sprzątającej, zmuszonej do wynajęcia swojego brzucha białym), Fertacz odsłania nowe oblicze rasizmu i uwikłanie w wyzysk każdego z nas. Spadkobiercą dawnych kolonizatorów okazuje się bowiem również polski artysta-performer. Ów cywilizowany Europejczyk i współczesny Zbawiciel narodów, pozornie stwarzając przestrzeń wolności Haitańczykowi, sam wpada w czarną otchłań narodowych martyrologii”.
[autor: Anna Zalewska-Uberman,źródło: www.festiwalraport.pl/gdynska-nagroda-dramaturgiczna/]

Magda Fertacz – dramatopisarka, scenarzystka. Pierwsza laureatka Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej w 2008 za dramatTrash Story, którego inscenizacja znalazła się w finale Ogólnopolskiego Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej. Finalistka konkursu Stuckemarkt 2012. Zadebiutowała sztuką Kurz, wyróżnioną w konkursie Radom Odważny (2005) i wystawioną w Teatrze Narodowym w Warszawie (2008). Kolejna sztuka Absynt (2005) została wystawiona przez Teatr Laboratorium Dramatu w Warszawie i zdobyła drugie miejsce na Festiwalu Polskich Sztuk Współczesnych R@Port w Gdyni oraz wyróżnienie w Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej. Również sztuka dla dzieci Białe Baloniki (Teatr Pinokio Łódź, 2010 i Teatr Współczesny Szczecin, 2011) znalazła się w finale Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej. Współautorka głośnych III Furii w reżyserii Marcina Libera. Ostatni jej tekst Warszawa – Grabiny 6.12 miał swoją premierę w Teatrze Imka w Warszawie (2012). Obecnie pracuje nad tekstem, na podstawie reportaży Wojciecha Tochmana. Premiera w reżyserii Marcina Libera odbędzie się w Teatrze Studio w Warszawie. Sztuki Magdy Fertacz zostały przetłumaczone na język rosyjski, bułgarski, serbski, węgierski, szwedzki, niemiecki, czeski, słowacki, hebrajski, rumuński, angielski. Były publikowane i wystawiane w Polsce i za granicą.
[źródło: www.festiwalraport.pl/gdynska-nagroda-dramaturgiczna/]

Adam Nalepa – reżyser. Pochodzi z Chorzowa, ale prawie całe życie spędził w Niemczech. W Darmstadt ukończył studia w klasie fortepianu, we Frankfurcie studiował medycynę. Jest absolwentem Teatrologii, Filmografii i Historii Starożytnej Uniwersytetu Ruhry w Bochum. Podczas studiów pracował jako felietonista i krytyk teatralny, w latach 2002-2005 piastował etat asystenta reżysera w Düsseldorfer Schauspielhaus, gdzie debiutował także jako reżyser własną adaptacją „Komedianta” Thomasa Bernharda. W 2007 roku otrzymał propozycję inscenizacji światowej prapremiery „Blaszanego bębenka” z okazji obchodów 80-tych urodzin Güntera Grassa w Teatrze Wybrzeże, za którą otrzymał m. in. Honorową Nagrodę Marszałka Województwa Pomorskiego za Spektakl Roku oraz nagrodę Teatralną Miasta Gdańsk i która została także zaproszona na Warszawskie Spotkania Teatralne. W 2009 ponownie pracował w Gdańsku, tym razem przy głośnej polskiej prapremierze „Kamienia” Mariusa von Mayenburga, rok później wyreżyserował w warszawskim Laboratorium Dramatu prapremierę „Sex Machine” Tomasza Mana, a w Sopocie dla Fundacji Teatru Boto, którego jest dyrektorem artystycznym, prapremierę sztuki Jakuba Roszkowskiego „Zielony mężczyzna”. W roku 2011 powrócił na deski Teatru Wybrzeże z realizacją „Nie-Boskiej komedii” Krasińskiego (Honorowa Nagroda Marszałka Województwa Pomorskiego za Spektakl Roku oraz nagroda Miasta Gdańska dla najlepszego przedstawienia roku), kilka miesięcy później wyreżyserował w Krakowskim Starym Teatrze „Chłopców” Stanisława Grochowiaka, a w kwietniu 2013 przypomniał się ponownie gdańskiej publiczności „Czarownicami z Salem” Arthura Millera.

Ryszard po Ryszardzie

Hel, godz. 20.00
„Teatr w Remizie”, Remiza OSP ul. Wiejska 50

Realizowany cyklicznie od 2009 roku projekt „Szekspirowskie Regionalia”, stworzony z myślą o małych i średnich miastach województwa pomorskiego, nawiązuje do formy tych letnich peregrynacji grup teatralnych oraz daje mieszkańcom regionu możliwość zapoznania się z dziełami wybitnego Stradfordczyka Williama Szekspira.

W tym roku trasa wędrówki prowadzi przez Pruszcz Gdański, Wejherowo, Tczew i Hel, a jej bohaterem będzie spektakl „Teatru w Koszyku” z Lwowa i Narodowego Centrum Łesia Kurbasa w Kijowie, w reżyserii Ireny Wolickiej i wykonaniu Lidii Danylczuk „Ryszard po Ryszardzie”, inspirowany „Ryszardem III” Szekspira. Dopowiada on historię słynnego Ryszarda, rozpoczynając się w momencie, w którym Szekspir zakończył dramat swego bohatera. Widz sam może zdecydować, kiedy i w jakich okolicznościach toczy się jego akcja: może to ostatnia noc tyrana przed rozstrzygającą bitwą, a może miejsce odbywania wiekuistej kary. Założeniem aktorki nie jest tu odegranie perypetii Ryszarda, lecz ukazanie go jako per excellence bohatera monodramu.