Termin premiery online: 15.02.2026, godz. 18.00
Link do streamingu
Termin premiery na żywo: 22.03.2026, godz. 18.00
Miejsce: OT Rondo
Scenariusz autorski, koncepcja i wykonanie: Wioleta Komar
Reżyseria: Katarzyna Sygitowicz-Sierosławska
Muzyka: Edyta Glińska, Kamil Wishlake Zawiślak
Aranżacja piosenek, nagranie muzyki, mix muzyki: Wishlake
Nagrania wokalu, mix wokalu, mastering: Paweł Kałwak – Studio w stodole
Przygotowanie wokalne: Katarzyna Rościńska, Paulina Zaborowska
Chórki: Paulina Zaborowska
Choreografia: Joanna Czajkowska
Konsultacja ruchowa: Sarajo Berman Rokosz
Kostium: Aleksandra Skierka
Wykonanie „babcinych papuci”: Beata Foryś
Grafika: Agata Sasiuk
Realizacja streamingu
Operatorzy kamer: Krzysztof Przewoźny, Paweł Sadowski, Tymoteusz Sowa, Aleksandra Ugwu
Operator wizji: Krzysztof Przygoda
Tłumaczka PJM: Agnieszka Bastrzyk
Kierownik realizacji streamingu: Paweł Sadowski
Dźwięk: Kamila Bilińska
Światło: Maciej Sierosławski
Pomysł projektu: Wioleta Komar
Koordynacja projektu: Joanna Jusianiec-Ocalewska
Dokumentacja fotograficzna projektu: Paweł Sadowski
Światło: Maciej Sierosławski
Dźwięk: Kamila Bilińska
Produkcja: Słupski Ośrodek Kultury
Projekt współfinansowany ze środków Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększenia Odporności oraz Miasta Słupska.
O czym?
O ciele, pamięci, dziedziczeniu.
Nosicielka to opowieść o kobiecie, która dziedziczy dom. Gliniany, popękany, zimny.
Ale z domem przychodzi coś więcej: pamięć, przemoc, głosy, gesty, historie, których nikt nie opowiedział. Bohaterka wraca – fizycznie i psychicznie – w miejsca, które ją uformowały. Dom staje się sceną, muzeum i pułapką. A ona – nosicielką tego, co miało być zapomniane.
To opowieść o jednostce, ale też uniwersalne ciało: kobiety, mężczyzny, dziecka, człowieka.
To historia, która mogła wydarzyć się w każdej wsi, w każdej rodzinie, w każdym czasie,
w każdym kraju.
I nie chodzi tylko o pamięć. Chodzi o to, jak ona żyje w ciele, jak oddycha w ruchu, jak śpiewa w półszeptach i krzykach. Nosicielka nie „gra wspomnień” – ona nosi je teraz, tańczy w nich, rozmawia z duchami, milknie jak jej prababka, wrzeszczy jak jej pradziad.
Nosicielka to kobieta, ale też każde ciało, które dźwiga, wchłania, niesie. Jest współczesna, ale i ponadczasowa. Przechodzi przez wspomnienia, które nie są tylko jej – są zapisane w ciele,
w geście, w spojrzeniu, w biodrze, w bliznach, w milczeniu.
Wątek historyczno-kulturowy
Spektakl opowiada historię rodziny łemkowskiej przesiedlonej z Bieszczad po II wojnie światowej w wyniku Akcji „Wisła” w 1947 r. Spektakl zawiera subtelne wątki językowe. Sceny dotykają także motywów religijnych, obrzędowych, związanych z życiem codziennym, ukazując piękno i ciężar życia kobiet na wsi i w realiach migracyjnych.
Dlaczego teraz?
Bo to jest czas powrotów do domów. Czas opowieści o kobietach i mężczyznach, którzy milczeli. Czas, gdy chcemy zrozumieć kim jesteśmy jako społeczeństwo – nie przez historię polityczną, ale przez mikro-historie pamięci.
