12-14.08 Crème Noir – szybki teatr przy fontannie

MOLOLO to mini-spektakle plenerowe organizowane na Skwerze Kuracyjnym.

Termin: 12-14.08.2016, godz. 21.00
Miejsce: Sopot, pl. Zdrojowy 2
Wstęp wolny

piątek | 12.08, g. 21:00 – część I
sobota | 13.08, g. 21:00 – część II
niedziela | 14.08, g. 21:00 – część III

Magdalena Płaneta – reżyseria
Marcin Kulwas – scenariusz, muzyka, produkcja
Tatiana Kamieniecka – choreografia
Obsada: Edyta Janusz-Ehrlich
oraz
Aleksandra Foltman
Kalina Porazińska
Rafał Alchimowicz
Adrian Kulesza

W 2012 roku zabytkowa fontanna na Skwerze Kuracyjnym została odnowiona i wyposażona w nowoczesne systemy sterowania. Od tego momentu organizujemy tam mini-spektakle plenerowe pod wspólną nazwą MOLOLO, które wykraczają poza standardowe pokazy typu „światło i dźwięk”. W 2013 roku były to spektakle oparte na poezji Mirona Białoszewskiego, w 2014 występy Sopockiego Teatru Tańca, a w 2015 roku motywem przewodnim była poezja Krzysztofa Kuczkowskiego („Anioły nad Sopotem”). W wakacyjnym szczycie każdy z pokazów śledziło po kilkaset osób.

W tym roku w ramach „szybkiego teatru przy fontannie” prezentujemy spektakl oparty na wierszach Joyce Carol Oates, jednej z najwybitniejszych współczesnych amerykańskich pisarek. Autorka osobiście wyraziła zgodę na wykorzystanie jej tekstów.

CRÈME NOIR czyli czarny krem
Ten osobliwy, nietuzinkowy uliczny tryptyk jest opowieścią o kobiecym, zawiłym świecie. Bohaterka wyrusza w wielowymiarową, metaforyczną podróż. Dzieciństwo, dorastanie, a nawet czas życia prenatalnego okazują się drogą budującą samoświadomość jej kobiecej natury. Niestety droga ta wdrukowuje też w nią kody trudne do rozszyfrowania, schematy trudne do przełamania i rany, które zabliźniają się zbyt boleśnie i powierzchownie. Świadomie lub nie, przez całe życie wciera w siebie tytułowy czarny krem. Poszukiwania kobiecej siły nie są w teatrze tematem nowym, ale w tym spektaklu są o tyle nadzwyczajne, że dzieją się w miejscu publicznym. Więź z czymś pierwotnym w kobiecym łonie, głowie i duszy stała się nadwyrężona i wyświechtana przez współczesną cywilizację. Czy zatem bohaterka odnajdzie w tym wszystkim siebie? Czy zetrze z siebie czarny krem? Czy jej podróż daje jakąś nadzieję? Na te pytania widz musi odpowiedzieć sobie sam.