Teatr Amareya

Amareya

ze starojapońskiego: heroiczne oddanie, bezwarunkowe poświęcenie

Teatr Amareya to teatr ruchu i ciała.

Powstał w styczniu 2003 r. z inicjatywy Agnieszki Kamińskiej, Katarzyny Julii Pastuszak oraz Aleksandry Śliwińskiej i od początku istnienia pracuje przy Klubie „Winda” – Gdańskim Archipelagu Kultury. Działalność teatru obejmuje trzy kierunki:

artystyczny – spektakle własne, projekty teatralne, performanse

dydaktyczny – warsztaty butō, warsztaty głosowo-ruchowe, wykłady, publikacje

animacja kultury

Teatr ma własną metodę pracy twórczej i dydaktycznej, opartą na technice tańca butō oraz technikach teatru fizycznego, tańca współczesnego, techniki Marty Graham, tańca afrykańskiego, śpiewu, jogi i psychosomatycznych technik relaksacyjnych. Teatr wciąż pogłębia własną technikę pracy twórczej, w której stara się również uwzględniać aktualny kontekst społeczny, polityczny i kulturowy.

Teatr, który pragniemy tworzyć to „teatr nomadyczny”, pozwalający na spotkanie ponad granicami wyznaczanymi przez style, konwencje i gatunki. Nasze poszukiwania dotyczą obszaru wspólnego dla tańca i teatru – tego, co w nich fundamentalne, czyli psychofizycznej obecności performera. Pragniemy powrócić do tego, co pierwotne – do ciała, jego organiczności i nieskończonego potencjału twórczego, wierząc przy tym, że całkowita  obecność  aktora – tancerza, promieniująca spod kostiumu formy i techniki, ma moc poruszenia widza, poprowadzenia go w głąb siebie.

Teatr to dla nas dzielenie się, wymiana i uczenie się zbliżania do ludzi w szczery i prawdziwy sposób. Napędza nas silna potrzeba wspólnoty, potrzeba spotkania ze sobą samym, z ludźmi i światem…

Teatr Amareya ma w swoim dorobku następujące premiery:

2010

• „Ocaleni. Na skraju nieba” – premiera 23 czerwca 2010

• „Inskrypcje” – premiera 8 stycznia 2010

2009

•  „Faceless” – spektakl solowy – Katarzyna Julia Pastuszak

• „4 dziewice z Mottlau” z uczestnikami warsztatu „Autobutō” w ramach programu AutoArt, Galeria LKW

• „Nie wydawaj” – z podopiecznymi Spółdzielni Niewidomych ,,Sinol”

2008

• „Tribute to J.S.”  – spektakl solowy – Agnieszka Kamińska

• „Exit – Transgresyjny Tryptodram Feminalny”

• „Caravan Project” z Ang Gey Pin oraz Anną Haracz (Kino Variatino)

2007

• „Dream Regime – Teatr dla Wspólnoty”, z teatrem Gekidan Kaitaisha, Joanną Czajkowską (Teatr Okazjonalny), podopiecznymi Gdańskiego MONAR-u

2006

• „Teatr Anatomiczny – Misterium życia i śmierci”, z Joan Laage (butoh)„Ten ku Youran”

• „Kołyska nieba” („Ten ku youran”), z Daisuke Yoshimoto

2005

• „Xenos”

• „Haiku na trzy ciała”

• „Tłumaczenie kobiety – dialog na 3 krzesła”

• „Mandala życia i śmierci”, z Atsushim Takenouchim (butoh)

• „Eros i Thanatos” z Daisuke Yoshimoto (butoh)

2004

• „Sen Ikara”

Teatr Amareya prezentował swoje spektakle podczas licznych festiwali w Polsce, m.in. podczas Alternatywnych Spotkań Teatralnych KLAMRA 2007, Festiwalu Tańca Butoh (Gdańsk), Gdańskiego Festiwalu Tańca, Festiwalu Gdańska Korporacja Tańca, DIONIZJE (Ciechanów), Tyskich Spotkań Teatralnych, „Wyjście z cienia” (Gdańsk), Spotkań Trójmiejskich Teatrów Niezależnych STTN (Gdańsk), podczas Butoh Barter (Warszawa), podczas Biesiady Teatralnej (Parchowo), Festiwalu Teatrów Studenckich ATENA (Pułtusk), Festiwalu TUTart (Gdańsk), Festiwalu Instalacji Lirycznych (Gdańsk) i innych. Teatr brał również udział w projekcie „Opening Doors III” organizowanym w Wiedniu przez Workcenter of Jerzy Grotowski and Thomas Richards, a także występował w Uppsala Museum Gustavianum w Szwecji.

Tancerki Amareya uczyły się u mistrzów japońskiego tańca butō, takich jak Itto Morita, Mika Takeuchi, Minako Seki, Marie-Gabrielle Rotie, Yumiko Yoshioka,  Atsushi Takenouchi, Yuri Nagaoka, Seisaku, Mikami Kayo, Ko Murobushi, Daisuke Yoshimoto, Joan Laage. Współpracują z Ośrodkiem Poszukiwań Teatralnych w Bröllinie (Niemcy), z japońskim teatrem Gekidan Kaitaisha kierowanym przez Shimizu Shinjina, z tancerką Joan Laage oraz z niezależnym muzykiem Tomkiem Chołoniewskim.

Teatr Amareya otrzymał dotychczas wyróżnienia za urodę plastyczną spektaklu „Sen Ikara” (2005) za oryginalność formy Teatru Ciała za spektakl „Xenos” (2007) oraz za spektakl „Exit” i jego zdolność twórczego poruszenia wyobraźni widza (2008) podczas Tyskich Spotkań Teatralnych (II nagroda jury).

Poszukiwania Teatru Amareya dotyczą:

• psychofizycznej obecności performera,
• indywidualnej, poza-codziennej techniki poruszania się
• organiczności i nieskończonego potencjału twórczego ciała, pogłębiania świadomości ciała
• rozwijania kreatywności i spontaniczności
• ekspresji emocji poprzez ruch i głos
• sposobów traktowania ciała we współczesnych społeczeństwach: przemocy, kontroli, uprzedmiotawiania ciała, dehumanizacji śmierci
• komentowania rzeczywistości ruchem i ciałem

Za i więcej na stronie Teatru: http://teatramareya.pl/pl/o-teatrze/