28 lipca 2018
17:00 „#Gwałt na Lukrecji”, reż. Marcin Liber, AST Kraków (120 min) – Wkurzone na Szekspira| TW Czarna Sala
18:00 „La fiesta del viejo”, reż. Fernando Ferrer, Argentyna (105 min)| TW Scena Kameralna, Sopot
21:00 „#Gwałt na Lukrecji”, reż. Marcin Liber, AST Kraków (120 min) – Wkurzone na Szekspira| TW Czarna Sala
21:00 „La fiesta del viejo”, reż. Fernando Ferrer, Argentyna (105 min)| TW Scena Kameralna, Sopot
#Gwałt na Lukrecji
Akademia Sztuk Teatralnych w Krakowie, Polska
Reżyseria: Marcin Liber
Scenografia i kostiumy: Mirek Kaczmarek
Dramaturgia: Martyna Wawrzyniak (V rok WRD)
Opracowanie muzyczne: Natalia Hodurek, Filip Kaniecki
Konsultacje choreograficzne: Katarzyna Anna Małachowska
Ruch sceniczny: Joanna Pocica
Występują i współtworzą: Emma Giegżno, Melania Grzesiewicz, Emma Herdzik, Natalia Hodurek, Kamila Janik, Katarzyna Nejman, Joanna Pocica, Weronika Warchoł, Dawid Chudy, Mikołaj Kubacki, Patryk Michalak, Mateusz Paluch, Stanisław Twaróg
Premiera: 17 marca 2018 r, Scena 210
Przekład: Jan Kasprowicz
Spektakl dyplomowy studentów IV r. Wydziału Aktorskiego Akademii Sztuk Teatralnych im. St. Wyspiańskiego w Krakowie na podstawie „Gwałtu na Lukrecji” Williama Szekspira.
Spektakl dyplomowy „#Gwałt na Lukrecji” inspirowany poematem Williama Szekspira bada problem przemocy seksualnej wobec kobiet i powszechnego niedostrzegania jej źródeł. Na ile klasyczne teksty kultury z empatią traktują o cierpieniu bohaterek i wciąż mogą być źródłem wiedzy o problemach współczesnych kobiet? Być może jednak powielają patriarchalne wzorce oraz impregnują je w umysłach widzek, widzów oraz twórczyń i twórców teatralnych, co nieuchronnie prowadzi do trwania w niekończącym się kole fetyszyzacji oraz uświęcania przemocy wobec kobiet jako kanonu, niezmiennej historii świata, a przede wszystkim, europejskiej kultury.
„Mamy do czynienia z urodzajem na gwałt i przemoc wobec kobiet – w tym kraju, i na całej Ziemi. Przemoc tę jednak bardzo rzadko traktuje się jako problem z zakresu praw obywatelskich czy praw człowieka, jako kryzys, bardzo rzadko nawet w ogóle dostrzega się, że istnieje pewien jej wzorzec. Przemoc nie ma koloru skóry, klasy, wyznania ani narodowości, ale ma płeć.” – Rebecca Solnit, „Mężczyźni objaśniają mi świat”
„W #Gwałcie na Lukrecji aktorki z krakowskiej AST i dramaturżka Martyna Wawrzyniak czytają Szekspira przez okulary #metoo. Gniewne i pełne goryczy, sprawdzają jak Stratfordczyk traktuje kobiety w swoich dramatach. Ten spektakl to bunt przeciwko Szekspirowi-mężczyźnie, obyczajom jego epoki reprodukowanym do dziś w teatrze. Mistrzowi Williamowi zostaje przypięta łatka seksisty i mizogina. Kobiety nie chcą być opowiadane z użyciem szekspirowskich klisz, nie chcą być zabawkami w jego fabułach. Manifest wygłoszony ze sceny AST, nawet jeśli niesłuszny i niesprawiedliwy, jest jednak znakiem czasu, ruchem oporu przed drugorzędnością ról kobiecych w teatrze. Krakowski dyplom został jednak przygotowany pod czujnym okiem doświadczonego reżysera, mężczyzny Marcina Libera. Choć ukryty, schowany na drugi plan, to świadomość jego obecności w projekcie bierze jednak ten protest-spektakl w nawias.” – mówi Łukasz Drewniak w podsumowaniu szekspirowskiego sezonu 2017/2018.
La Fiesta del Viejo
Grupa La Fiesta del Viejo, Argentyna
Tekst, dramaturgia i reżyseria: Fernando Ferrer
Kostiumy: Marina Claypole, Peta Moreno
Scenografia i zdjęcia: Romina Giorno
Muzyka i wykonanie: Stine Helkjær Engen
Światła: Sebastián Francia
Efekty specjalne: Guillermo Toledo
Projekt graficzny: Juan Francisco Reato
Produkcja: Fernando Ferrer, Ezequiel Gelbaum, Clarisa Hernandez, Julian Smud
Asystent produkcji: Male Devoto
Menedżment: Débora Staiff – Indigo Producciones SRL
Asystent reżysera: Marisol Scagni
Produkcja: Laura Quevedo
Obsada:
Moyra Agrelo, Agustina Benedettelli, Julieta Cayetina, Demián Gallitelli, Ezequiel Gelbaum, Clarisa Hernandez, Gonzalo Ruiz, Julian Smud, Ezequiel Tronconi, Abian Vainstein.
Stary człowiek świętuje swoje urodziny i postanowił obejść je uroczyście. Czy można celebrować je lepiej niż we własnym, pobliskim klubie, z przyjaciółmi i całą, kochającą rodziną? Podczas toastu ogłosi swoje decyzje dotyczące przekazania córkom spadku.
Nie może doczekać się tej niespodzianki, wyrazu ich uczuć i reakcji na taki bezmiar miłości.
Stary człowiek świętuje swoje urodziny i wszyscy zostają zaproszeni by celebrować wraz
z nim.
Reżyser o swoim dziele: Królestwo naszego Leara nie powstało przed wiekami, lecz jest osadzone w teraźniejszości i obejmuje teren pobliskiego klubu, w którym odbywa się rodzinna uroczystość. Wszystkie spory do których dochodzi, związane są z rzeczowymi
i symbolicznymi elementami tego miejsca: dziedzictwo i walory klubu, jak również relacje
i kłótnie rodzinne.
Media o spektaklu:
„La Fiesta del viejo stanowi dla widza niezwykle urzekające, zmysłowe doświadczenie. Talent Ferrer’a, precyzja, synchronizacja między aktorami, wraz z jego umiejętnością do osiągnięcia cielesnego i uczuciowego crescendo spektaklu, są kluczem do uzyskania wstrząsającego, apokaliptycznego zakończenia, które pozostawia publiczność w oszołomieniu”. – New York Times – Susan Berardini
„NIE DO PRZEGAPIENIA. Rodzinny stół może być polem bitwy, przy którym każdy odkrywa swoją prawdę.”. Pagína 12 / Cecilia Hopkins
