Od 55 lat związana była z Teatrem Wybrzeże. 3 sierpnia 2023 roku obchodziłaby 91. urodziny. Zmarła w środę, 10 maja 2023 roku.
Krystyna Łubieńska urodziła się w 3 sierpnia 1932 roku w Warszawie. Byłą córką Marii z Glińskich i Aleksandra Rzążewskiego, kawalerzysty 1. Pułku Ułanów Krechowieckich i Hallerczyka zamordowanego w Katyniu 19 kwietnia 1940 r. Jako 11 latka, wraz z matką, brała udział w powstaniu warszawskim. Była łączniczką Armii Krajowej, pomagała też jako sanitariuszka.
Rodzina wyprowadziła się powojnie do Krakowa, od 1949 rodzina zamieszkała we Wrocławiu. Młoda Krystyna zdała egzamin wstępny na architekturę w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Pięknych we Wrocławiu, ale też do wrocławskiego Studia Teatralnego, które ostatecznie, za namową matki, wybrała.
Aktorka wspominała, że jej dziadek stryjeczny miał własną lożę w Teatrze Wielkim w Warszawie, do której zapraszał bratanicę i gdy zobaczyła na scenie Marię Przybyłko-Potocką, Juliusza Osterwę i Józefa Węgrzyna, zapragnęła zostać aktorką.
Na scenie zadebiutowała jako dziewiętnastolatka, grając 14-letnią dziewczynkę w „Wodewilu warszawskim” Wacława Zdanowicza, w Teatrze Młodego Widza we Wrocławiu.
Po ukończeniu studiów otrzymała propozycję z kilku teatrów w Polsce, ale wybrała Gdańsk. Jej pierwszą rolą w Teatrze Wybrzeże była piękna Helena w „Nie będzie wojny trojańskiej” w reżyserii Bohdana Korzeniewskiego. Teatr po zburzeniu gdańskiego siedziby błąkał się jeszcze po Trójmieście i mieścił się w Gdyni, w tzw. „stodole” zlokalizowanej w miejscu, gdzie dziś wznosi się budynek Teatru Muzycznego.
Występowała w teatrach: Młodego Widza we Wrocławiu (1950-56), Dolnośląskim w Jeleniej Górze (1955), Rozmaitości we Wrocławiu (1956-58), Wybrzeże w Gdańsku (1958-63, 1964-70, 1971-92 i 2001), Ziemi Mazowieckiej w Warszawie (1963-64), Śląskim im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach (1970-71) i im. Juliusza Osterwy w Lublinie (1971). Zagrała ponad 200 ról.
Pracowała z takimi reżyserami jak: Andrzej Wajda, grając rolę Ofelii w „Hamlecie”, Bohdan Korzeniewski, Zygmunt Hübner, Adam Nalepa, Krzysztof Babicki, Janusz Wiśniewski i Adam Orzechowski.
Na scenie Teatru Wybrzeże pojawiła się po raz pierwszy 1 października 1958 roku, od razu jako Piękna Helena w sztuce Jeana Giraudoux „Wojny trojańskiej nie będzie”. Po tym znakomitym starcie grała główne role w cieszących się wielkim powodzeniem spektaklach Bohdana Korzeniewskiego, Andrzeja Wajdy, Jerzego Golińskiego i samego Hübnera. Potem podejmowała jeszcze artystyczne wyprawy do Katowic, Lublina i Warszawy, z Adolfem Dymszą zjechała pół Ameryki promując niezwykle popularny niegdyś film Janusza Nasfetera MÓJ STARY, ale wracała tu i z nami pozostała. Swoją nieposkromioną energią, radością i kunsztem obdarowała te wszystkie kolejne Zuzanny i Olimpie, Hrabianki i Księżniczki, Ofelie i Kasie, Tytanie i Nastki, Daisy i Niny, Jadzie i Zuzanny, Krasawice i Kasandry, Anioły nawet, potem Matki i Ciotki, Pułkownikowe i Doktorowe, Roswity i Ariny wreszcie. Te role, większe i drugoplanowe, epizodyczne i najgłówniejsze z głównych zyskiwały jej uznanie i szacunek teatralnych znawców, a przede wszystkim popularność i sympatię trójmiejskiej publiczności. Recenzenci chwalili jej sceniczną wyrazistość i zmysłowość, szlachetność stylu i kunszt słowa, błyskotliwość i uwodzicielskie esprit. Krystyna Łubieńska niejednokrotnie gościła na srebrnym i szklanym ekranie, była również związana z teatrem radiowym, ale tym, co najbardziej współgra z jej temperamentem jest żywy, bezpośredni kontakt z publicznością. Kierując się słowami swojej mamy: „bogato żyj”, Krystyna Łubieńska uczestniczyła w niemal wszystkich imprezach kulturalnych w Trójmieście. Sama organizowała spotkania poetyckie, promowała początkujących twórców, wciągała do współpracy swoich młodych scenicznych partnerów. Działała też społecznie, była członkinią licznych stowarzyszeń i klubów zajmujących się działalnością charytatywną.
W „Czarownicach z Salem” w reżyserii Adama Nalepy zagrała czternastoletnią Ruth Putnam. Aktorka miała wtedy 80 lat. Z Adamem Orzechowskim pracowała przy „Ożenku”, a z Januszem Wiśniewskim – przy „Martwych duszach”. Zagrała w ośmiu sztukach szekspirowskich, zdobywając znakomite recenzje.
Krystyna Łubieńska została odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi z okazji 50-lecia Teatru Wybrzeże; medalem „Zasłużony Kulturze – Gloria Artis” (2010); w 2005 roku otrzymała Nagrodę prezydenta miasta Gdańska za całokształt pracy artystycznej.
Za: gdansk.pl, Teatr Wybrzeże
