Francuska z pierwszą nagrodą na Solo Dance Contest 2018

Zakończył się międzynarodowy konkurs towarzyszący Gdańskiemu Festiwalowi Tańca, który odbywa się w Klubie Żak. Pierwszą nagrodę Solo Dance Contest 2018 zdobyła Leila Ka  z Francji. Drugie miejsce zajął Benjamin Behrends z USA. Trzecie miejsce zdobyli  ex aequo Rima Pipoyan (Armenia)  oraz YI-En Chen (Tajwan).  Publiczność przyznała swoją nagrodę choreografii Rimy Pipoyan zatytułowaną “Woman before decision making”. Wśród finalistów SDC znaleźli się również Dor Mamalia z Izraela oraz Dominika Wiak i Jarosław Mysona.

Tancerzy oceniało jury w składzie: Bojana Cvejić (Serbia/Belgia) doktor filozofii, autorka licznych książek, w tym napisanej wspólnie z Anną Teresą De Keersmaeker Drumming & Rain: A Choreographer’s Score; Palle Granhøj (Dania) tancerz i choreograf, twórca obstruction technique; Anastasio Koukoutas (Grecja) pisarz, wykładowca historii tańca i asystent reżysera; Inbal Pinto (Izrael) nagradzana choreograf, scenograf, była tancerka Batsheva Dance Company oraz Ewa Wycichowska (Polska) kierownik Zakładu Tańca Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie, była dyrektor Polskiego Teatru Tańca.

W tym roku zgłosiło do konkursu zgłosiło się 173 tancerzy z całego świata. Wśród aplikujących znaleźli się laureaci zarówno polskich, jak i zagranicznych konkursów tańca współczesnego. Ostatecznie w konkursie, który trwał od 11 do 15 czerwca wzięło udział 33 tancerzy.

Ewa Wycichowska, przewodnicząca jury: Wszyscy, którzy tu się znaleźli, nie tylko Ci wygrani, przedstawiali wysoki poziom nie tylko techniczny ale także artystyczny. Nie było mowy o tym, że czyjeś ciało nie potrafi tańczyć. Tylko jak i po co. I to jest zachwycające. Także przyjęcie publiczności – bo publiczność została wychowana. W tych trudnych czasach, kiedy się dzielimy, kiedy wszystko jest nacechowane nie przyjmowaniem Innego okazuje się, że taniec nie ma granic i potrafi łączyć. Brawo!

Werdykt
Solo Dance Contest 2018

Po obejrzeniu 7 finałowych spektakli Solo Dance Contest 2018, Jury w składzie: Ewa Wycichowska, Inbal Pinto, Bojana Cvejic, Palle Granhoj i Anastasio Koukoutas, ogłosiło werdykt:

Sztuka nie jest zawodami sportowymi i ciężko wybrać jednoznacznych zwycięzców, pomimo to w końcu podjęliśmy decyzję. Z przyjemnością przyznajemy nagrody dla czterech solówek Solo Dance Contest:

  1. 1. miejsce choreografia “Poder Ser” Leila Ka (Francja)
  2. miejsce “Oh Boy” choreografia Antonin Rioche, wykonanie Benjamin Behrends (USA)
  3. miejsce ex aequo “Woman before decision making” choreografia i wykonanie Rima Pipoyan i  “Shame” choreografia i wykonanie YI-En Chen.

Zdecydowaliśmy także o bardziej wyrównanym podziale nagród pieniężnych:
2500 euro za pierwszą nagrodę otrzymuje Leila Ka
1500 euro za drugą nagrodę dla Benjamina Behrendsa
1000 euro za dwa miejsca w trzeciej nagrody dla Rimy Pipoyan i Yi-En Chen
Nagrody te zostały przyznane za:
– siłę konceptu choreograficznego
– charakterystyczny język tańca
– imponujące wykonanie spektakli
– odwagę w przekazywaniu osobistego doświadczenia

Nagrodę publiczności zdobyła Rima Pipoyan za solo “Woman before decision making”

Ewa Wycichowska, przewodnicząca jury o laureatach Solo Dance Contest:

Leila Ka poruszyła nas od początku.  Do jej choreografii “Poder Ser” nie  miałam żadnych zastrzeżeń, zresztą była to jednomyślna decyzja całego jury. Działo tu wszystko – zarówno koncepcja, rodzaj idei, którą Leila Ka przeprowadzała z dystansem do siebie i konstrukcja bardzo muzykalnej choreografii. Każdy ruch był odczuwany muzycznie

Benjamin Behrend zaskoczył nas dojrzałością w  przekazaniu tego co w samotności może czekać człowieka. Nie wstydził się porównań, które wydają się bardzo proste, a one nabrały  głębi poprzez jego wykonanie.  Dojrzałość w solo jest bardzo ważna, nie chodzi tylko o występ techniczny.

Rimę Pipoyan nagrodziliśmy za choreografię “Woman before decision making”. Jej taniec jest konsekwentny i opracowany w detalach; tak różny i tak nie podobny do tych warsztatów, które wszyscy realizują na całym świecie. Ta energia i ta siła …. Ja odczytywałam tu Medeę. Kłaniały się tu mity, Grecja, archetyp, wyprawa po Złote Runo. Myślę, że ona to Złote Runo znalazła.

YI-En Che i jego choreografia  “Shame”. Sam tytuł mówi tutaj wszystko. Widzieliśmy dwie wersje tej choreografii, zobaczyliśmy wielkiego artystę, który potrafi swoją taneczną wypowiedź pokazać w sposób kategoryczny.  A w wyniku pewnych przemyśleń, sytuacji na widowni jest w stanie zaprezentować inną wersję, która tak samo działa. W choreografii przebija się kultura Wschodu, obojętnie czy będziemy mówić o Tajwanie, Korei, Japonii czy nawet Indii, bo ja tu widziałam teatr kabuki, gdzie jest ważne spojrzenie, skupienie, masa gestów, które są symboliczne. Dla mnie to była walka nie tylko o płeć, ale też o kulturę i naturę.

BIOGRAMY ZWYCIĘZCÓW

Leila Ka / Francja /
Swoją przygodę z tańcem rozpoczęła od hip-hopu. Razem z Georgem Cordeiro stworzyła nagradzany duet Two duet pieces. W 2016 roku wygrała Talents Danse Adami i dołączyła do zespołu Maguy Marin. Pode ser jest jej pierwszym solo, otrzymało nagrodę za choreografię na festiwalu Cortoindanca we Włoszech.

Benjamin Behrends / USA /
W wieku 16 lat został stypendystą Boston Ballet. W kalifornijskim Smuin Ballet tańczył główną rolę w choreografii Trey’a McIntyre Oh Inverted World oraz w Trey McIntyre Project. Od kilku lat w zespole Nederlands Dans Theatre 2.

Rima Pipoyan / Armenia /
Ukończyła z wyróżnieniem wydział choreografii i reżyserii Yerevan State Institute of Theatre and Cinematography, gdzie obecnie pracuje jako pedagog oraz Yerevan Dancing Art State College uzyskując dyplom tancerki i nauczycielki baletu. Założycielka fundacji Choreography Development.

Yi-En Chen / Tajwan /
Ukończył National Taiwan University of Arts na wydziale tańca. Tegoroczny choreograf-rezydent Paris Cite des Arts Hong Kong Dance Exchange. W latach 2015-2017 występował w Sadler’s Wells oraz New York City Center w projekcie Cloud Gate 2 i Ferment Body teatru Cloud Gate.