9.11 Mariana, Teatr w Oknie

Na spektakl „Mariana” składa się inscenizacja pięciu listów miłosnych napisanych do Markiza de Chamilly przez Marianę Alcoforado przebywającą w swojej samotni. Aktorka jest najważniejszym punktem spektaklu. Koncentruje się na niej cała energia twórcza. Sama odgrywa role Mariany, Marii i Anny, poruszając sie w różnych stylach interpretacji – od realizmu po zabawę z maskami. Inspiracją stali się tacy twórcy, jak Etienne Decroux, Jacques Lecoq, Jerzy Grotowski. Ale oprócz tych wpływów, proces kreacji spektaklu jest swoistym poszukiwaniem właściwej metody kreacji artystycznej ze strony reżysera i aktorki. Opublikowane w XVII w. w Paryżu, „Listy portugalskie” należą do najbardziej pasjonujących przykładów bezwarunkowej miłości, jakie istnieją w literaturze światowej. Zbiór pięciu listów, ktorych autorstwo przypisuje się portugalskiej zakonnicy Marianie Alcoforado, z czasem stały się sławne z powodu dyskusji i komentarzy takich autorów jak Stenshal, Rousseau czy Rilke. Adresatem tych listów był francuski oficer na służbie w Portugalii, Markiz de Chamilly.

Reżyseria: Andre de la Cruz
Występuje: Ewa Ampulska

Czas trwania: 70 minut

 premiera: 9.10.2009

Źródło: teatrepifania.pl

André de la Cruz – reżyser, aktor i scenarzysta, absolwent Stanowego Uniwersytetu Rio de Janeiro – UNIRIO. Urodzony w Rio de Janeiro, był członkiem grupy „O canto do Bode” ukierunkowanej w badanich na techniki interpretacji teatralnej. W 1996 r. założył grupę teatralną „Companhia Teatro em Aberto”. Wszystkie cztery spektakle tej grupy otrzymały 14 nagród oraz 25 wyróżnień, z których ostatnim jest „Grand Prix” w III Festiwalu Monodramu „Monoblok” za reżyserię. Wśród nich nagroda za spektakl ” Samotne serca” podczas „Spotkań Teatralnych Ameryki Południowej” (1999). Spektakl ten został również uznany, przez krytyków teatralnych, za jeden z najlepszych spektakli sezonu roku 1999 w Rio de Janeiro. Scenarzysta i członek SBAT (Stowarzyszenie Brazylijskich Pisarzy Teatralnych) od 1997; jego spektakl „Galileusz” zdobył nagrodę za najlepszy debiutancki scenariusz na Festiwalu Teatru w Rezende – RJ (1998). Jeszcze w Brazylii, był dyrektorem artystycznym ważnych wydarzeń kulturalnych miasta Rio de Janeiro, między innymi: „53-go Światowego Kongresu Prasowego i 7. Spotkań Światowych Wydawców”, ekskluzywnej wystawy „Guinard” w Narodowym Muzeum Sztuki Doskonałej i „Pierwszych Nagród Literackich TAPu – Portugalskich Linii Lotniczych”. Podczas tych wydarzeń współpracował z największymi sławami brazylijskiego teatru, takimi jak Paulo Autran czy Ricardo Blat. Był nauczycielem historii teatru oraz technik aktorskich w Szkole Teatralnej Leonardo Alves w Rio de Janeiro. Mieszka w Warszawie od 2002 r. i już zrealizował wiele spektakli, kursów i warsztatów. Był wykładowcą kultury brazylijskiej w Centrum Studiów Latynoamerykańskich Uniwersytetu Warszawskiego, Dyrektorem Artystycznym Stowarzyszenia Teatralnego „Perfomatikos” w Domu Kultury Kadr, brał udział w dwóch edycjach Letniej Akcji Teatralnej i jest głównym twórcą na Ogólnopolskim Festiwalu Skeczu i Małych Form Teatralnych „Kadr”.

***

Ewa Ampulska – Aktorka. Urodzona w Warszawie. Absolwentka Szkoły Aktorskiej Haliny i Jana Machulskich w Warszawie oraz Akademii Praktyk Teatralych w Gardzienicach. Przez sześc lat trenowała akrobatykę sportową. W ramach treningów uczęszczała na zajecia taneczne (balet i tanec nowoczesny). W pózniejszym okresie brała udział w warsztatach z kontakt improwizacji i świadomości ciała. W 2005 roku zagrała w spektaklu: „Wariacje damskie czyli Zielony Gil” – w reżyserii Piotra Kozłowskiego – który zdobył głowną nagrodę w XIV Konkursie Teatrów Ogródkowych w Warszawie. Od 2004roku współpracuje z Teatrem Academia, gdzie występuje w sztukach autorskich Romana Woźniaka: „Nieprzemijające uroki zachodów słońca” 2005 r.; „Lament Malinowy” 2006 r.; „Za siedmioma chmurami” 2007r. W Gardzienicach gra w „Ifigenii Cygańskiej” – spektaklu powstałym pod opieką artystyczną Włodzimierza Staniewskiego. Grała w kilu filmach fabularnych ( m.in.: „Niedosyt” Daniela Strehlaua; „Spotkanie” M. Sory) i serialach („Klan”, „Kryminalni”, „Plebania”).