Termin: 26.10.2024, godz. 18.00
Miejsce: Biuro projektu: Długa 35
Wstęp wolny

Spotkania performatywne to próba znalezienia nowego formatu prezentacji literackiej poprzez testowanie różnorodnych gatunków i form literackich – od prozy przez wiersze, teksty akademickie, eseje po literaturę non fiction. To również próba znalezienia innej optyki dla literackiej identyfikacji Gdańska dzięki wyjściu poza utrwaloną „korzenną”, nostalgiczną mitologię i dostrzeżeniu szczelin oraz pęknięć w przyjętych dyskursach.

Z prezentowanych w ramach cyklu postaci i dzieł układa się osobna konstelacja trójmiejskich zjawisk literackich, tożsamościowa opowieść, której częścią są identyfikacje odrzucone, utracone, odpamiętywane i (re)konstruowane.

W październiku cykl powraca spotkaniem z tekstem „Welewetka. Jak znikają Kaszuby” Stasi Budzisz — osobistą, ale i uniwersalną literaturą faktu, o wstydzie mniejszościowym, budowaniu tożsamości i pokoleniowej krzywdzie, która nadal wyczuwalna w tkance Pomorza słabnie i zanika, podobnie jak sama „kaszubskość”. W adaptacji Marty Streker to jednocześnie poszukiwania skierowane do wnętrza jednostki, jak i panorama Polski mierzącej się z akceptacją odmienności kulturowej.

Troje młodych aktorów pochodzących z Kaszub ściera się w imieniu autorki z jej osobistym doświadczeniem kaszubskiej tożsamości, a także zewnętrznym obrazem Kaszub w oczach społeczeństwa. Prowadzą dziennikarskie dochodzenie, wertują drzewa genealogiczne, zdjęcia, archiwa, dokumenty, przeprowadzają rozmowy, próbują znaleźć odpowiedzi na niewygodne pytania, których na Kaszubach się nie zadaje. Zaglądają i wchodzą z butami tam, gdzie bolesne i wstydliwe. Zderzają prawdę z fikcją, realne życie na Kaszubach z ich wyobrażeniem.

Z trzyosobowej grupy dziennikarskiej stopniowo zamieniają się w przewodników po krainie, która znika. Są w koszmarze pełnym zjaw, duchów i przodków zamkniętych w plastikowym i ironicznym muzeum kaszubskości.
Reporterska dociekliwość burzy sielankowy obrazek kaszubskiej krainy, wyciąga na wierzch rany i kompleksy. W gablotę muzealną próbuje wcisnąć prawdę i osobiste doświadczenie zamiast chińskich klapek z kaszubskim wzorem.

Reżyseria:
Marta Streker

Aktorzy:
Malwina Laska-Eichmann
Jakub Mielewczyk
Kinga Stolc

Marta Streker – absolwentka Wydziału Lalkarskiego, PWST Filia we Wrocławiu, kierunku reżyseria, specjalizacji reżyseria teatru lalek (2016). Zadebiutowała „Tragedią Coriolanusa” W. Szekspira w Teatrze im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu (2016). Reżyserowała w teatrach dramatycznych i lalkowych m.in: w Teatrze Powszechnym w Łodzi (2017), Teatrze Kochanowskiego w Opolu (2018), Teatrze Układ Formalny (2018, 2022), Teatrze Lalki i Aktora w Wałbrzychu (2019, 2021), Teatrze Polskim we Wrocławiu (2019), Opolskim Teatrze Lalki i Aktora (2020), Teatrze im. Ludwika Solskiego w Tarnowie (2020), Wrocławskim Teatrze Lalek (2022), Teatrze im. Stefana Żeromskiego w Kielcach (2024), Teatrze Nowym im. Witkacego w Słupsku (2024). W 2024 otrzymała Stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Reżyserka albumu audiowizualnego „Polskie rymowanki albo ceremonie” A. Błażewicza, projektu „Zosia” E. Mikuły w Muzeum Pana Tadeusza we Wrocławiu (2020). Asystentka Michała Zadary przy spektaklach: A. Mickiewicz „Dziady”, Teatr Polski we Wrocławiu, F. Schiller „Zbójcy”, Teatr Narodowy w Warszawie, „Biblia 3”, Teatr Nowy w Warszawie, B. Brecht „Matka Courage” i jej dzieci”, Teatr Narodowy w Warszawie. Druga reżyserka przy produkcji „DZIADÓW CZĘŚĆ III” (2015) i „USTĘP” (2016), A. Mickiewicz, Teatr Polski we Wrocławiu, reżyseria Michał Zadara. Od 2021 roku wykłada na Akademii Sztuk Teatralnych we Wrocławiu przedmioty: Zagadnienia z literatury i dramatu dla dzieci i młodzieży, Propedeutyka reżyserii oraz Praca z reżyserem.