Jarosław Zalesiński
Redaktor Dziennika Bałtyckiego, krytyk kultury, poeta
Propozycja programowa Gdańskiego Teatru Szekspirowskiego z pozycji widza i recenzenta
Jestem dzisiaj sceptykiem nawróconym. To, co zobaczyliśmy w Gdańskim Teatrze Szekspirowskim w pierwszym sezonie, jest bardzo przekonujące.
Moje wątpliwości dotyczyły tego, czy profesor Jerzy Limon, uznany jako menedżer, poradzi sobie również jako dyrektor programowy. Patrząc tylko na dwie propozycje – Teatr Narodowy z Warszawy i Teatr Polski z Wrocławia (który ostatecznie nie przyjechał), mogę powiedzieć, że jest to udana próba pokazania pewnej rozpiętości estetycznej w Polsce. Ponadto ogromną przyjemnością była dla mnie podróż w diachronię, nie synchronię, czyli podróż w czasie, do Teatru Pantomimy z Wrocławia i Teatru STU z Krakowa. To były wycieczki , które przypomniały znakomite tradycje teatru polskiego.
Z dużym zadowoleniem patrzyłem na tłumy ustawiające się po bilety na spektakle Teatru Narodowego. Sądziłem, że z czasem GTS przybliży się do formuły teatru impresaryjnego, którego nadrzędnym celem jest zapraszanie spektakli komercyjnych. Jednak zestaw tytułów i teatrów rozwiał i te wątpliwości.
Nową, oryginalną, niezwykle sprawdzającą się formułą Teatru Szekspirowskiego, są Tygodnie Narodowe. Tydzień Flamandzki był pod tym względem wyjątkowy, mimo że nie przyjechały wszystkie spektakle Fabre’a (gdyby tak się stało, byłoby to największe wydarzenie kulturalne w Trójmieście w tym roku). Oryginalne było to, aby połączyć w jednym działaniu różne instytucje kultury, by działały multikulturalnie, co tworzyło bardzo ciekawą paletę idei, pomysłów, twórców.
Nadal interesuje mnie kwestia finansów w odniesieniu do Gdańskiego Teatru Szekspirowskiego. Ile przeznacza się pieniędzy z obu samorządów na GTS a ile przeznacza się na inne instytucje kultury, które, jak się domyślam, musiały ucierpieć na powstaniu GTS. Do tej pory nie usłyszałem komentarzy w tej sprawie. Ciekawi mnie również zagadnienie zdobywania funduszy przez sam Gdański Teatr Szekspirowski.
To, co obejrzeliśmy do tej pory w Gdańskim Teatrze Szekspirowskim wygląda bardzo interesująco i przekonująco.
Pełen zapis zagajenia na filmie:
Jarosław Zalesiński
Dziennikarz, literat, działacz oświatowy. W 1978 absolwent VII Liceum Ogólnokształcącego w Gdańsku, w 1984 Instytutu Filologii Polskiej Uniwersytetu Gdańskiego. Po ukończeniu studiów pracował jako nauczyciel w V Liceum Ogólnokształcącym w Gdańsku (1984–1987) oraz w Zespole Szkół Ogólnokształcących nr 5 w Gdańsku (1987–1989). Redaktor podziemnego pisma nauczycielskiego „Wiatr od Morza” (styczeń 1988 – wrzesień 1989). Współzałożyciel pierwszej powstałej w Gdańsku po zmianach politycznych niepublicznej szkoły ponadpodstawowej: Gdańskiego Liceum Autonomicznego, działającego od 1989 roku. Od lipca 1989 członek Rady Gdańskiej Fundacji Oświatowej. Od sierpnia 1989 do maja 1990 pracownik Krajowej Komisji Wykonawczej Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”. Od czerwca 1990 członek zespołu redakcyjnego tygodnika katolickiego „Młoda Polska”. W końcowym okresie jego ukazywania się – sekretarz redakcji. Po zawieszeniu czasopisma w czerwcu 1991 przeszedł do zespołu „Tygodnika Gdańskiego” na stanowisko zastępcy sekretarza redakcji. W 1992 roku podjął pracę w gdańskim Radiu Plus. W zespole tej rozgłośni pracował do 1998. Od 1998 dziennikarz „Dziennika Bałtyckiego”. Członek Rady Kultury przy Prezydencie Miasta Gdańska od chwili jej powstania. Autor tomów poetyckich: Wiersze i zdania (1994, nagroda wojewody gdańskiego za debiut, wyróżnienie w Konkursie o Nagrodę Poetycką im. Kazimiery Iłłakowiczówny), Wiersze i ślady (1997, druk jako wyróżnienie w I Konkursie im. X. Józefa Baki), Wiersze i okolice (1997, nagroda Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki), Wiersze poprzednie i ostatnie (2009, nagroda Fundacji im. Ks. Janusza St. Pasierba oraz Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki), Wiersze ponowne (2012, nominacja do Śląskiego Wawrzynu Literackiego oraz do Nagrody Poetyckiej im. K.I. Gałczyńskiego „Orfeusz”). Wiersze i teksty krytyczne zamieszczał m.in. w „Arcanach”, „Blizie”, „Frondzie”, „Przeglądzie Politycznym”, „Toposie”, „Twórczości”, „Więzi”, „Wyspie”. Stały współpracownik miesięcznika „Teatr”. za: gedanopedia.pl
Foto: Dawid Linkowski
Dodaj komentarz
Musisz się zalogować, aby móc dodać komentarz.