Sopocki Teatr Tańca w Bazylei

STT pokaże w Szwajcarii dwukrotnie spektakl „Powiększenie – Zoom Out” .

Spektakl, którego premiera odbyła się w 2009 roku był wielokrotnie prezentowany w kraju i za granicą, odnosząc sukcesy. W zeszłym roku stanowił część cyklu „Kobiety w Polskiej Choreografii” w Krakowie. „Powiększenie – Zoom” w Bazylei będzie prezentowany w Alte Rumfabirk w jednym wieczorze ze spektaklem Cie Dysoundbo „La Mennulara” w wykonaniu Patrici Rotodnaro.

Koncept, choreografia i wykonanie: Joanna Czajkowska

Muzyka: Karolina Rec, Rafał Dętkoś

Fotografie do wizualizacji: Szymon Rogiński

Wizualizacje: Joanna Czajkowska

Film: Michał Popczyk

Scenografia: Dominik Rudasz

Makijaż: Agnieszka Wolska

Kostium: Joanna Czajkowska

Światła: Bartosz Cybowski/Artur Aponowicz

Premiera: 20.02.2009 r.

„Człowiek jest takim, jakim jest jego działanie”. Jean – Paul Sartre

Jestem w procesie.

Staje się codziennie od nowa.

Zmieniam i poznaję.

Wypełniam siebie sobą, najpełniej jak potrafię.

Wybieram siebie od nowa jako byt, który widzi, czym był i kieruje się świadomie ku nowemu.

Ku temu, czym jeszcze nie jest.

Spektakl solowy, którego najważniejszym motywem jest sam proces życia i poznanie samego siebie, jako jednostki. Według egzystencjalistów, człowiek ze swą świadomością będąc w istocie nicością

– czyli zaprzeczeniem „cości” (rzeczy niezmiennej), pragnie być „efektywnie zaangażowany w świat przyszły”. Na tym polega wolność. Wolność też jest nicością, a doświadczamy jej, gdy stajemy się świadomi, czym nie jesteśmy, i gdy dzięki temu możemy wybrać, czym będziemy w przyszłości. Ponieważ nasza wolność jest nicością, nie dokonujemy wyborów na podstawie rzeczy, są one wyborami wartości i znaczeń. Aby wykonać jakąś czynność musimy wycofać się z naszego uczestnictwa w świecie, by zastanowić się, co nie istnieje – tę pustkę właśnie wypełnić możemy działaniem. Sartre uważa, że wybór działania jest wyborem nas samych, nie istnienia. Trzeba istnieć, żeby wybierać. Wybieramy natomiast swoją esencję – konkretny sposób przyszłego istnienia. Świadomość wolności może także przynieść smutek i udrękę, bo jeśli wszystko jest możliwe, możliwe także jest to, czego nie chcemy, lub czego się boimy. Jednak, owa wolność może być także źródłem radości i siły, jak twierdził Sartre, nie ma bardziej optymistycznej doktryny, niż ta, która mówi,

że przeznaczenie człowieka powierzono jemu samemu.

Tylko…trzeba do tego dorosnąć.