W Gdańskim Teatrze Szekspirowskim odbędzie się Weekend z Teatrem Witkacego z Zakopanego, podczas którego zaprezentowane zostaną cztery spektakle w reżyserii Andrzeja Dziuka.
23 stycznia – „Na niby, naprawdę” Lope de Vegi
Dramat intrygujący, tajemniczy, ciekawy psychologicznie i filozoficznie, eksperymentujący z formami metateatralnymi. Na niby – naprawdę należy do kategorii comedia de Santos, czyli sztuk opartych na żywotach świętych. Głównym bohaterem jest święty Genezjusz, według legendy zawodowy aktor w czasach prześladowania chrześcijan za czasów Dioklecjana, który nawrócił się w teatrze, grając w sztuce, mającej wyszydzać chrześcijan. Na niby – naprawdę to metafora świata jako teatru. Theatrum Mundi jest w centrum struktury całego dramatu. – Prof. Katarzyna Mroczkowska-Brandt
24 stycznia – „Barabasz” P. Lagerkvista
Prapremiera „Barabasza” na zakopiańskiej scenie jest naturalną kontynuacją misteryjnego nurtu przedstawień Teatru im. Stanisława Ignacego Witkiewicza. (…) Jesteśmy uczestnikami misterium, które można zaiste nazwać „teatralnym”.
Aktorzy korzystają jawnie z ograniczonej do minimum scenicznej maszynerii, przerywając z rozmysłem fabularną ciągłość wydarzeń. Nie opowieść jest tu istotna. Teatralne obrazy, w całej wyrazistości swej metaforyki, podporządkowane są prowadzonym rozważaniom. Rozwijane w poszczególnych sekwencjach kwestie wywołać mają u widza ten rodzaj skupienia, z jakim uczeń pod okiem mistrza oddaje się medytacji… Tym razem jednak przewodnikiem poszukujących jest Barabasz, dlatego postawa ufnego zawierzenia ustępuje sceptycyzmowi i poczuciu obcości właściwym jego naturze. – Ewa Łubieniewska
24 stycznia – „Witkacy – Appendix” St. I. Witkiewicza i R.M. Rilkego
Spektakl złożony jest z fragmentów „Niemytych dusz” i „Narkotyków” Stanisława Ignacego Witkiewicza, piosenek napisanych do rozmaitych tekstów i śmiesznych wierszyków Patrona zakopiańskiej sceny oraz z wierszy Rainera Marii Rilkego w przekładzie Mieczysława Jastruna. Zabawne scenki, sytuacje á la Witkacy, zaskakujące rozwiązania, czyli bawcie się Państwo, myślcie i śmiejcie razem z nami! Występuje niemal cały zespół aktorski Teatru Witkacego, z akompaniamentem muzyków grających na żywo. Wejdźcie z nami w metafizyczną głębię…
25 stycznia – „Na przełęczy”
„Na przełęczy” (1889) Stanisława Witkiewicza to literacka relacja (reportaż) z wyprawy w Tatry – z czasów, kiedy odkrywano je dla ludzi z nizin, zachwycając się ich dzikim pięknem. To opis – z jednej strony – obiektywnych i autentycznych trudności związanych z pokonywaniem przez „turystów” (a jak się do dziś tu w Zakopanem mówi: „panów”) nowej przestrzeni tj. Gór; z drugiej – bardzo emocjonalny (w stylu zaiste modernistycznym) pełen fascynacji Tajemnicą – Mistyką Gór – kulturą górali – ich muzyką, strojem, budownictwem, hodowlą owiec, obyczajami, etc
Dodaj komentarz
Musisz się zalogować, aby móc dodać komentarz.