► OLGA. EINE CHARMANTE FRAU
Ze względu na chorobę aktorki spektakl jest przeniesiony na 5.12.2020 o g. 15:00.
wyst. Monika Dąbrowska-Jarosz / reż. Stanisław Miedziewski
Po spektaklu spotkanie z Moniką Dąbrowską-Jarosz
Na podstawie monodramu Dany Łukasińskiej „Olga”
Reżyseria – Stanisław Miedziewski
Wykonanie – Monika Dąbrowska-Jarosz
Wizualizacje – Ludomir Franczak
Muzyka – Marcin DymiterMonodram oparty jest na losach Olgi Czechowej, aktorki niemieckiej w latach 1921-1974, znanej jako Olga Tschechowa. Urodzona w carskiej Rosji Olga przeżyła obie wojny światowe, była świadkiem rewolucji październikowej i wojny ojczyźnianej. W czasach, gdy miliony ludzi umierały w Kazachstanie, na Syberii i w hitlerowskich obozach zagłady, Olga stawała się wielką gwiazdą filmową III Rzeszy. Na przyjęciach pojawiała się u boku Hitlera, przyjaźniła się z Goebbelsami. Mówiono, że flirtowała z władzami sowieckiej Rosji i nazistowskimi kacykami, że była rosyjskim szpiegiem, że była ulubioną aktorką Hitlera, że miała wziąć udział w zaplanowanym przez Stalina zamachu na Hitlera.
Ona sama, aby przetrwać, kłamała o sobie tak dużo i często, że po latach zaczęła wierzyć w swoje zmitologizowane życie. Kreując swój wizerunek napisała kilka, sprzecznych ze sobą autobiografii. Klucząc i konfabulując, poruszając się między wrogimi systemami, straciła poczucie rzeczywistości. Chcąc przeżyć za wszelką cenę, Olga systematycznie traciła coś bezsprzecznie cennego: prawdę o sobie i prawdę w sobie.
► ZOFIA
Ze względu na chorobę aktorki spektakl jest przeniesiony na 5.12.2020 o g. 20:00.
wyst. Małgorzata Pieńkowska / reż. Beniamin Bukowski
Po spektaklu spotkanie z Małgorzatą Pieńkowską
Reżyseria – Beniamin Bukowski
Wykonanie – Małgorzata Pieńkowska
Kostiumy – Elżbieta Radke
Muzyka – Aleksandra GoetzenIle trwa tydzień, jeśli składa się z nieustającej niedzieli?
Kim są starsze panie w tramwajach? Te, których powolne ruchy ironicznie komentują młodzi i zdrowi? Co myśli trzydziestolatka, gdy bawi się z dziećmi? Do czego tęsknią panie w domu starców? Co jest w głowie czterdziestolatki, która musi pogrzebać dzieci? Zofia to historia jednego życia, w którym mieściło się żyć co najmniej kilka. To historia, która nie dzieje się w podręcznikach, tylko w pojedynczym istnieniu. To wreszcie historia tych, którzy musieli dać sobie radę z najcięższym zadaniem po wojennej zawierusze – z życiem.
„Zofia” to przede wszystkim znakomity tekst, inspirowany biografiami matek Powstańców Warszawskich, ważny temat i mądry pomysł realizacyjny. Młodzi twórcy spektaklu, we współpracy z Małgorzatą Pieńkowską tworzą opowieść o doświadczeniu matek pokolenia Kolumbów – o traumie po śmierci dzieci, zakamarkach pamięci, przemijaniu i bezradności wobec wojny i stalinowskiego terroru.
