IX Sopockie Konsekwencje Teatralne – najdłuższy festiwal teatralny w Trójmieście
startuje 5 października!

Do udziału w „Konsekwencjach” zapraszane są zarówno sceny zawodowe, jak i teatry nieinstytucjonalne oraz grupy i twórców amatorskich. Idea, która przyświeca przeglądowi, to zaproszenie najciekawszych spektakli małoobsadowych z całej Polski. Ich wspólnym mianownikiem jest minimalna scenografia i maksymalnie trójka aktorów. Tematyka, rodzaj i forma są dowolne.

Program:

5 października | 19:00 | “KAMAN KAMAN” – Teatr Dwie Głowy / Tychy

19 października | 19:00 | “MARYLA” – Teatr FUZJA / Poznań

26 października | 19:00 | „CLEAN GIRL” – Radek, Platt / Warszawa

2 listopada | 19:00 | “MAŁY DWOREK” – Grupa SKORUPA / Kraków

9 listopada | 19:00 | “MARZYCIEL” – Salman, Lewandowski / Lublin

16 listopada | 19:00 | “HEARTBURN” – Teatr Cosmino / Poznań

30 listopada | 19:00 | “KTÓRY TO ROBIN” – Teatr Rzeczy / Warszawa

7 grudnia | 19:00 | “TU LEŻY PIES POGRZEBANY” – Fundacja Wary Mary / Warszawa

BILETY:
45 zł – normalny
35 zł – ulgowy (studenci, uczniowie, emeryci, Karta do Kultury, Karta Sopocka, honorowi Dawcy Krwi)

karnet normalny na wszystkie spektakle >>> 310 zł
karnet ulgowy na wszystkie spektakle >>> 230 zł

Aby zarezerwować karnety, wystarczy napisać na: boto@boto.art.pl.

O spektaklach

Monodram Kacpra Kurciusa na podstawie opowiadania Szczepana Twardocha pt. ,,Masara”

reżyseria, scenografia, światło: Kuba Mielewczyk
muzyka: Jakub Patok
czas trwania: ok. 50 minut
PREMIERA: 21.03.2025 r. w Teatrze Małym w Tychach

MAREK ,,KAMAN” KAMIENIECKI SIĘ NIE SPRZEDAŁ.
NIGDY.
NIKOMU.

Monodram Kacpra Kurciusa w reżyserii Kuby Mielewczyka, oparty na opowiadaniu Szczepana Twardocha „Masara”, to poruszająca historia Marka „Kamana” Kamienieckiego, undergroundowego muzyka, który staje w obliczu kryzysu męskości, samotności i wewnętrznych rozterek.
Kamieniecki to postać zmagająca się ze stereotypami i poczuciem izolacji, która stara się odnaleźć swoje miejsce w świecie pełnym presji i oczekiwań. Jako artysta, który odrzuca
komercyjny sukces na rzecz autentyczności, przez co zmaga się z trudnościami zarówno wewnętrznymi, jak i zewnętrznymi. Jego historia jest opowieścią o walce o siebie, o nieustannym dążeniu do zrozumienia, kim naprawdę jest, oraz o rozczarowaniu światem, który nie oferuje prostych odpowiedzi. Spektakl jest głęboką refleksją nad męskością, tożsamością, samotnością i poszukiwaniem autentycznego „ja”.
Świat „Kamana” zostaje wywrócony do góry nogami, kiedy w jego życiu pojawia się dawno zapomniana znajoma…

Monodram ,,KAMAN KAMAN” zdobył Grand Prix XVII Tyskiego Festiwalu Monodramu MoTyF 2025 w Tychach.

UWAGA – w spektaklu pojawiają się wulgaryzmy i głośne efekty dźwiękowe!
Spektakl rekomendowany dla widzów powyżej 16 roku życia.

o twórcach:
Kacper Kurcius – urodził się w 1996 roku w Tychach. Jest absolwentem Wydziału Aktorskiego Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie, Filii we Wrocławiu. Zagrał w spektaklu dyplomowym „Więcej łez” w reżyserii Małgorzaty Wdowik i Dobromira Dymeckiego. W 2024 roku zadebiutował na profesjonalnej scenie w spektaklu „Burza. Prequel” w reżyserii Joanny Zdrady w Gdańskim Teatrze Szekspirowskim. Były reprezentant Polski w futbolu amerykańskim.

Kuba Mielewczyk – absolwent Wydziału Aktorskiego w Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie, Filii we Wrocławiu. Etatowy aktor w zespole Nowego Teatru im. Witkacego w Słupsku. Współpracował m.in. z Pawłem Aignerem, Ivo Vedralem, Ewą Ignaczak i Martą Streker. Wyreżyserował monodram Julity Koper pt. ,,Masara”, nagradzany na festiwalach w całej Polsce.

Monodram Anny Rozmianiec
TEATR FUZJA
Premiera 06.09.2024r., w ramach 24. Festiwalu Malta w Poznaniu

Realizatorzy:
Anna Rozmianiec: inscenizacja, reżyseria, scenariusz na podstawie materiałów archiwalnych oraz „Przerwane Igrzyska” Gabrieli Jatkowskiej, „Stulecie przeszkód. Polacy na igrzyskach” Daniela Lisa
Jakub Woźniak: muzyka
Agnieszka Mikulska: scenariusz, reżyseria
Tomasz Rozmianiec: reżyseria

Czy dla idei sportu, dla idei olimpiady można zapomnieć o łamaniu demokracji, o łamaniu wolności słowa i wypowiedzi, o łamaniu praw człowieka. Przyzwolenie, które dajemy, nie tylko na poziomie politycznym, globalnym, dziejącym się za zamkniętymi drzwiami komitetów organizacyjnych. Czy jako jednostki nie mamy żadnego wpływu na otaczającą nas rzeczywistość, czy pozostajemy bezsilni, czy chcemy pozostać bezsilni. Czy jeden pojedynczy, osamotniony gest może być punktem zapalnym większej zmiany. Czy gest Marii z opuszczonymi rękoma był wyrazem właśnie takiej postawy? Czy zmieniła świat? Czy zapobiegła wojnie? NIE. Ale w tamtym momencie, stojąc na baczność, nie ulegając, zaimponowała Hitlerowi, a jej znienawidzone zdjęcie stało się przepustką do ratowania ludzi, jej osobistym paszportem wojennym. Zmiana, przewrót, niezgoda zaczyna się od pojedynczej myśli, która wysłana w świat może spowodować lawinę zdarzeń zmieniających rzeczywistość.

Pretekstem do podjęcia tematu stała się historia Maryli, czyli Marii Kwaśniewskiej, oszczepniczki, która 1936 roku na Olimpiadzie w Berlinie wywalczyła Brązowy Medal. Podejmując opowieść o niej i na przykładzie niemieckiego faszyzmu, który idee organizacji Olimpiady wykorzystał do realizacji własnych interesów i budowania iluzji sprawiedliwego, czystego systemu, chcemy opowiedzieć o mechanizmie propagandy. Pod płaszczykiem organizacji Igrzysk rodziła się na oczach działaczy, sportowców i komitetów całego świata brutalna, ohydna idea faszyzmu, rodził się cyrk i teatr Hitlera. Ohyda, brutalizm nie może imponować? Ale imponował. Zwyczajem każdego gospodarza jest eksponowanie własnego ja. Można się przecież ogrzać w blasku zwycięstwa, w blasku przepychu, w blasku złota, stając na podium, zapomnieć na chwilę o przelewanej krwi. Czy Olimpiada w Berlinie stała się przestrogą? Nie. Przecież spotkaliśmy to na następnych Igrzyskach… Berlin, Monachium, Pekin, Moskwa, Katar, Grenoble, Soczi, Paryż, Montreal, Los Angeles, Meksyk, Korea, Brazylia…