27-29.02 Tydzień z Teatrem „Bagatela” w Gdańskim Teatrze Szekspirowskim

W kolejnej odsłonie cyklu „Teatry Polskie w GTS” zobaczyć będzie można trzy spektakle Teatru Bagatela z Krakowa.

Termin: 27-29.02.2016 r., godz. 19.00
Miejsce: Gdański Teatr Szekspirowski
Bilety: 20-100 zł

FB

27.02.2016, godz. 19:00

Tramwaj zwany pożądaniem, reż. Dariusz Starczewski

Trójkąt miłosno-nienawistny w dusznej i lepkiej atmosferze Nowego Orleanu końca lat 40. Pod oknami mieszkania Stelli i Stanleya Kowalskich przejeżdża tramwaj zgodnie z miejscowym zwyczajem nazwany Pożądaniem. Pewnego dnia wysiada z niego starsza siostra dziewczyny, zmysłowa Blanche DuBois, konfabulantka i nimfomanka. Ale czy na pewno można ją tak zaszufladkować?

Wielopłaszczyznowa osoba Blanche wciąż budzi kontrowersje i sprzeczne interpretacje. Trudno ją polubić, jeszcze trudniej ustosunkować się do niej, ale niemożliwym jest przejść koło niej obojętnie. Przedłużająca się wizyta w domu siostry i szwagra powoduje rosnące napięcie między bohaterami, które nieubłaganie doprowadza do tragicznego finału.

Ta ponadczasowa, wyśmienicie napisana rola dramatyczna od zawsze stanowi ogromne wyzwanie aktorskie. W interpretacji Dariusza Starczewskiego w Blanche wcieliła się Magdalena Walach, uwiarygodniając postać neurotycznej, rozchwianej emocjonalnie, starzejącej się nauczycielki. To kolejna, po siedmiu latach od inscenizacji Marty Meszaros, adaptacja „Tramwaju zwanego pożądaniem” na deskach Teatru Bagatela.

Obok głównych postaci w przedstawieniu pojawia się w przejmującym i jakże kluczowym epizodzie Meksykanki: Renata Przemyk.

Prapremiera sztuki odbyła się na Broadwayu 3 grudnia 1947 w reżyserii Elii Kazana, z Marlonem Brando, Jessicą Tandy, Kim Hunter i Karlem Maldenem. Spektakl, mający wielki wpływ na zmiany w amerykańskim, a następnie i światowym, teatrze, grano bez przerwy przez następne dwa lata ze zmianami obsadowymi. Premierę londyńską wyreżyserował w 1949 Laurence Olivier, obsadzając w głównych rolach Bonara Colleana, Vivien Leigh i Renee Asherson. Leigh i Brando wystąpili także w nagrodzonej czterema Oscarami (w tym za scenariusz dla Williamsa) ekranizacji Elii Kazana z 1951. Film ten stał u początków inwazji absolwentów Actors Studio Lee Strasberga na Hollywood, która przyczyniła się do kulturowej i obyczajowej rewolucji w Stanach Zjednoczonych.

Sztuka do dziś wystawiana jest na całym świecie, na nowo adaptowana dla kina, telewizji i teatru. Na jej podstawie skomponowano operę i dwa przedstawienia baletowe.

Autor tekstu: Tennessee Williams
Tłumaczenie: Eugeniusz Cękalski
Reżyseria: Dariusz Starczewski
Scenografia: Joanna Schoen
Muzyka: Bolesław Rawski
Projekcje: Dawid Kozłowski
Światła: Marek Oleniacz
Asystent reżysera / inspicjent / sufler: Joanna Jaworska

Obsada
Blanche – Magdalena Walach
Stella – Ewelina Starejki
Stanley – Michał Kitliński (gościnnie)
Mitch – Przemysław Redkowski
Steve – Michał Kościuk
Pablo – Sławomir Sośnierz
Eunice – Ewa Mitoń
Meksykanka – Renata Przemyk (gościnnie)
Młody Inkasent – Marcin Zacharzewski (gościnnie)

28.02.2016 r. , godz. 19:00

Układ, reż. Michał Kotański

Eddie Anderson jest doskonałym produktem społeczeństwa dobrobytu: ma pieniądze, sławę, rodzinę i kochankę. Żeby dodać sytuacji pikanterii, Eddie Anderson jest doskonałym producentem społeczeństwa dobrobytu: pracuje w agencji reklamowej. Cynicznie konsumuje i nakłania do konsumpcji, dopóki nie zapragnie po wpływem bezkompromisowej Gwen wyrwać się z zaklętego kręgu – czy też układu – i odzyskać siebie, nawet za cenę śmierci. Gorzej: za cenę utraty majątku i pozycji towarzyskiej.

Jednak nie jest to kolejna opowieść o odkupicielskiej sile miłości, ani też o wyzwalającym odrzucaniu masek. Zamiast romantycznego idealizmu mamy w niej dotkliwy realizm.

Elia Kazan w 1969 zaadaptował własną powieść na duży ekran, kolejny raz w reżyserskiej karierze rzucając zadowolonemu z siebie amerykańskiemu społeczeństwu wyzwanie. Film z udziałem Kirka Douglasa, Faye Dunaway i Deborah Kerr uznano za kontrowersyjny; mistrz poprzedniej dekady wpisał się nim idealnie w kulturalno-obyczajową rewolucję końca lat sześćdziesiątych.

Realizacja Michała Kotańskiego jest pierwszą w świecie sceniczną wersją Układu. Jak reżyser urodzony dziewięć lat po głośnej publikacji zaadaptował go do współczesności?

Autor tekstu: Elia Kazan
Tłumaczenie i adaptacja: Radosław Paczocha
Reżyseria: Michał Kotański
Scenografia: Tomasz Brzeziński
Muzyka: Marcin Mirowski
Projekcje: Tomasz Bergmann
Światła: Marek Oleniacz
Asystent reżysera / inspicjent / sufler: Monika Handzlik

Obsada
Florence – Magdalena Walach
Gwen – Ewelina Starejki
Ellen – Angelika Kurowska (gościnnie)
Eddie – Dariusz Starczewski
Kolega / Charles / Lekarz / Ksiądz / Dr Leibmann – Sławomir Sośnierz
Ojciec – Paweł Sanakiewicz

29.02.2016 r., godz. 19:00

Ławeczka, reż. Ingmar Villqist

On – Jura, Kola, Alosza lub Fiedia (zależy od sytuacji), monter konstrukcji stalowych w wiecznej delegacji lub zaopatrzeniowiec wirtuoz (przynajmniej tak się przedstawia), względnie kierowca autobusu podmiejskiego; rozwodnik i erotoman ze skłonnością do alkoholu, który wkłada całą duszę w każdy romans – nawet dwugodzinny.

Ona – Wiera, kontrolerka jakości w fabryce trykotaży, rozwodnica z synem i pamięcią fotograficzną, nieuleczalna romantyczka oraz – jak sama twierdzi – nienormalna idiotka, oddająca obcym klucze do mieszkania.
Pewnego popołudnia spotykają się w parku… a w interpretacji Ingmara Villqista: w muzeum.

Od polskiej prapremiery w Teatrze Powszechnym w 1986 szuka wystawiana była na naszych scenach 24 razy, a premierowa inscenizacja Macieja Wojtyszki z Joanną Żółkowską i Januszem Gajosem została zarejestrowana dla Teatru Telewizji. W 2004 Maciej Żak zaadaptował Ławeczkę na duży ekran, zmieniając realia i charakterystykę postaci.

Autor tekstu: Aleksandr Gelman
Tłumaczenie: Jerzy Koenig
Reżyseria / scenografia: Ingmar Villqist
Opracowanie muzyczne: Rafał Kowalczyk
Reżyseria świateł: Marek Oleniacz
Asystent scenografa: Agata Stańczyk-Strączek
Asystent reżysera / inspicjent / sufler: Joanna Jaworska

Obsada
Ona – Magdalena Walach
On – Sławomir Maciejewski

Mamo, Tato – do Teatru!
GTS wychodzi naprzeciw oczekiwaniom wszystkich rodziców, którzy pragną wybrać się do Gdańskiego Teatru Szekspirowskiego, a jednocześnie nie mogą zapewnić w tym czasie opieki swoim dzieciom. Podczas dwóch spektakli Teatru „Bagatela” w Krakowie, zagwarantujemy Waszym pociechom świetną i rozwijającą zabawę.
Zajęcia zaplanowane są dla dzieci w wieku 6-12 lat.