27.12 Dzień Tańca na Metropolia jest Okey

Pełny program festiwalu Metropolia jest Okey

„Dzień Tańca” w ramach festiwalu „Metropolia Jest Okey” to 5 nieprzeciętnych spektakli, wyłowionych z perspektywy mijającego roku.Przybliżamy spektakle zachęcające do dyskusji, w czasach gdy nurt performance wywiera coraz większy wpływ w teatrze postdramatycznym. Można zadać sobie pytanie, czy człowiek który myśli-stoi, chodzi, biegnie w miejscu, czy wręcz przeciwnie-nurkuje w kontemplacji, albo zastyga w niecodziennym geście-czy taki człowiek tańczy ?Tu łączą się taniec i performance, gdzie poprzez wyzwoloną od fikcji dramtycznej akcji obecność świadomego ciała aktor-tancerz dąży do kształtowania znaczenia w dialogu z zaangażowanym w interpretację odbiorcą. O ile teatr dramatyczny nie może uciec od przedstawienia, o tyle właśnie różnorodność „teatru performatywnego” wzbogaca awangardę teatru przyszłości-sztuki świadomego ciała-tańca i performance.

Tegoroczny program „Dnia Tańca”, prezentując na jednej scenie 5 intrygujących spektakli, zderza radykalną sztukę konceptualną z narracją tańcem i sztuką performance.

PROGRAM:

18:00-„Sopocki Teatr Tańca”-performance „TRANSmisja”
19:00-Helena Ganjalyan-spektakl „Une femme masculine”
20:00-Teatr „Patrz Mi Na Usta”-spektakl „Strefa Zagrożenia”
21:00-„Dziki Styl Company”-spektakl „7.2”
22:00-Katarzyna Pastuszak-spektakl „Projekt 2”

Opis:

„Sopocki Teatr Tańca”-performance „TRANSmisja”

„TRANSmisja” to płynny teatralny obraz, którego głównym tematem jest ZMIANA. Widz zostanie zaproszony do świata, w którym nic nie jest na pewno, a za jedną wartością, kryją się następne. Performance nie jest jednak czystym „pokazem osobliwości” i najskrytszych marzeń scenicznych obu artystek, a ich transformacją.

Koncept: Joanna Czajkowska
Kreacje, choreografia: Joanna Nadrowska, Joanna Czajkowska
Wizualizacje: Natalia Osuch, Dominik Rudasz
Muzyka: Grzegorz Welizarowicz, Bartosz Hervy

Helena Ganjalyan-spektakl „Une femme masculine”

W spektaklu posłużono się koncepcją remixu – materiał wyjściowy stanowiła twórczość holenderskiej choreografki Ann Van den Broek (spektakle „Co(te)lette” oraz „We Solo Men”). W warstwie znaczeniowej „Une femme masculine” dotyczy problemu postawy kobiety, polegającej na identyfikacji z męską psychiką oraz męskim stylem bycia. Co jednak zawiera się w pojęciu energii 'kobiecej’ oraz 'męskiej’? Czy takie rozgraniczenie jest zasadne? „Une femme masculine” jest wielowarstwową grą o DOMINACJĘ. Jest wołaniem o akceptację. Jest obrazem tych, którzy wciąż na nowo odgrywają swoją siłę. Poruszając się między obszarami takich pojęć jak prowokacja i wstyd „Une femme masculine” nie stawia pytania o to 'kim jestem’, a o to 'kim chciałbym być’ lub 'kim boje się okazać’.

Choreografia i koncept – Helena Ganjalyan
Wykonanie – Helena Ganjalyan, Korina Kordova
Muzyka – Michał Mackiewicz

*

Teatr „Patrz Mi Na Usta”-spektakl „Strefa Zagrożenia”

„Strefa Zagrożenia” powstała z inspiracji sztuką „Zbombardowani” Sary Kane. Dwójka ludzi zamknięta w hotelowym pokoju, w mieście w stanie wojny, próbuje zbliżyć się do siebie, nawiązać kontakt. Ich gesty są przenikliwym wołaniem o miłość i zainteresowanie. Każdy z performerów ma oznaczone pole działania, swoistą czasoprzestrzeń, w której próbuje znaleźć miejsce dla siebie, jednocześnie respektując lub też świadomie ignorując potrzeby drugiej osoby. Tytułowa „Strefa Zagrożenia” to miejsce, gdzie kumuluje się energia performerów, przestrzeń, w której nie ma wyraźnych granic, gdzie wszystko może się zdarzyć.

Choreografia, wykonanie: Krzysztof Dziemaszkiewicz, Anna Steller
Muzyka: Tomasz Wierzchowski
Video: Maciej Salamon
Światła, kostiumy: Krzysztof Dziemaszkiewicz

*

„Dziki Styl Company”-spektakl „7.2”

„7.2” podejmuje próbę uchwycenia niuansów ludzkiej psychiki, jej siły i słabości zarazem. Spektakl jest kolejną produkcja kolektywu tanecznego Dzikistyl Company znanego z takich produkcji jak „Dzieci innego Boga”, ” Streetwise”, „Great Dictator”, w którym, tym razem, najważniejsza będzie narracja. Spektakl został zainspirowany opisem piekła z poematu Dantego Alighieri pt. ,,Boska komedia”. Bohaterami przedstawienia są ludzie, w których działania wpisane są grzechy główne. Będzie to teatr skupiony na bazie aktorskiej oraz choreograficznej penetrującej najśmielsze możliwości ruchowe ludzkiego ciała.

Reżyseria: Patryk Gacki
Choreografia: Dziki Styl Company
Występują: Wioleta Fiuk, Helena Ganjalyan, Mikołaj Wieczór , Marcin Powszuk, Patryk Gacki
Muzyka: Igor Herbut
Scenografia: Beata Targosz
Wizualizacje: Andrzej Rajkowski

*

Katarzyna Pastuszak-spektakl „Projekt 2”

„Projekt 2” autorstwa Katarzyny Pastuszak to rzecz o dialogu, o stawaniu się innym wobec innego, o byciu pomiędzy jednym i drugim, byciu jednocześnie jednym i drugim.

Projekt 2 stanowi część autorskiego projektu Katarzyny Pastuszak pt. „33_33_33”, który obejmuje 33 performanse i akcje artystyczne zaplanowane na 365 dni – od urodzin do urodzin artystki, tj. od 16 sierpnia 2013 do 16 sierpnia 2014.

Koncept, wykonanie, teksty, video: Katarzyna Pastuszak
Muzyka: Joanna Duda