26-27.11 „Wieczór młodej choreografii” w Operze Bałtyckiej

Opera Bałtycka za jeden z podstawowych celów uważa propagowanie twórczości niszowej, mniej znanej, lecz doskonałej artystycznie. Wychodząc z tego założenia pragnie dać możliwość artystycznego wyrazu młodym twórcom, którzy zawodowo są z nią związani.

„Wieczór młodej choreografii” to cykl spotkań ze spektaklami przygotowanymi przez artystów baletu Opery Bałtyckiej, którzy – opierając się na swoim wieloletnim doświadczeniu – pragną przełożyć swoje emocje i przemyślenia na język tańca.

Realizatorzy

Ruaidhri Maguire – Cloudburst

Danila Marzilli – Fundamenta

Johannes Nolden – inhibitions

Roberto Tallarigo – Metamorphosis

Sayaka Haruna-Kondracka – Moja wina

Bartosz Kondracki – Moja wina

Marianna Młynarska – Miraże – zjawiska istnienia pozornego

Milena Crameri – Come Along

Gento Yoshimoto – Études

Michał Stenzel – reżyseria świateł

 

Études – Gento Yoshimoto
muzyka: Piotr Czajkowski
Wizualna uczta dla widza zainspirowana bogactwem muzyki Piotra Czajkowskiego. Choreografia nawiązuje do tradycji ukazywania piękna i wirtuozerii tańca klasycznego w idealnej harmonii z muzyką.

 

Moja wina – Sayaka Haruna-Kondracka, Bartosz Kondracki
muzyka i wykonanie na żywo: Beniamin Baczewski
Spektakl, któremu przyświeca motto z książki Aż do śmierci Darii Górki : A przemoc lubi ciszę, przemoc w ciszy rozrasta się do niewiarygodnych rozmiarów. Gdy wybierając ciszę, nie reagujemy na zło dziejące się w naszym otoczeniu, stajemy się za nie współodpowiedzialni.

 

Miraże – zjawiska istnienia pozornego – Marianna Młynarska
muzyka i wykonanie na żywo: Beniamin Baczewski
Choreografia stara się poruszyć problem zachowania autentyczności i przynależności do samego/samej siebie w dzisiejszych czasach. Zadaje pytanie na ile świadomie podejmujemy decyzje w naszym życiu, a na ile dostosowujemy się i wpasowujemy w kalki społeczeństwa narzucane od pokoleń, nie kwestionując ich.

 

Come Along – Milena Crameri
muzyka: Dymitr Szostakowicz, Dorotea Crameri
Come along stanowi obserwację dynamiki społecznej, wyłaniania się lidera i sposobu, w jaki ludzie często porzucają swoją moralność, aby stać się częścią grupy.

 

Cloudburst – Ruaidhrí Maguire
muzyka: Kai Engel, John Adams, Johann Johannson
Spektakl, inspirowany antycznymi obrzędami, próbuje zbadać naszą relację z wodą i deszczem. Bez wody nie ma życia – ta myśl niezmiennie towarzyszy współczesnemu człowiekowi, który idealizuje ją w sztuce.

 

Fundamenta – Danila Marzilli
muzyka: Franco Piersanti
Etiuda inspirowana jest śródziemnomorską muzyką Franco Piersantiego i silnie nawiązuje do włoskich korzeni choreografki. Spektakl obrazuje figlarność i uwodzicielskość, zwracając uwagę na fizyczność tancerek i kobiecą pewność siebie.

 

Metamorphosis – Roberto Tallarigo
muzyka: Daniel Pemberton, Trent Reznor, Atticus Ross
Choreografia bada schematyczność ruchów w naszym codziennym życiu – od urodzenia aż po starość podważamy, odkrywamy, powtarzamy i poszerzamy sposób, w jaki się poruszamy.

 

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego, w ramach programu „Taniec”, realizowanego przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca