19. Festiwal Szekspirowski, Zapowiedź Dnia 6 (5.08)

Nurt Główny: Król Lear, Narodowy Teatr Stary z Krakowa

SzekspirOFF: Ofelia_remix, Teatr Amareya&Guests

SzekspirOFF: Ryszard. Ciało z gniewu, PWST Bytom

SzekspirOFF: Sekrety Szekspira. Fotoplasticon Obiekt 004, Teatr Sztuk

Finał Konkursu o Złotego Yoricka

Król Lear, Narodowy Teatr Stary z Krakowa

5.08, godz. 19.00, Teatr Wybrzeże

Słuchaj, powiem ci kazanie. (…)

Rodząc się, płaczemy,

Żeśmy na wielką błaznów przyszli scenę.

Król Lear, akt IV, scena 5

Przekład: Leon Ulrich

Opracowanie tekstu, muzyczne, reżyseria: Jan Klata

Scenografia, kostiumy, reżyseria świateł: Justyna Łagowska

Ruch sceniczny: Maćko Prusak

Obsada: Krzysztof Zawadzki, Bartosz Bielenia, Roman Gancarczyk, Jacek Romanowski, Jerzy Święch, Jaśmina Polak , Jerzy Grałek, Bogdan Brzyski, Mieczysław Grąbka

Muzyka: James Leyland Kirby (The Caretaker)

Premiera: 19 grudnia 2014

Czas trwania: 120 min

Król Lear Jana Klaty rozgrywa się w Watykanie. Stary Lear to nie król, ale Papież. Skoro tytułowy bohater jest papieżem, jego „córki” stają się dostojnikami kościelnymi, kardynałami i biskupami. Zmiana tożsamości bohatera, zmiana czasu i miejsca akcji, rozwiązuje wiele zagadek szekspirowskich, jednocześnie Szekspir służy Klacie tylko jako parawan, tekst pomocniczy wykorzystywany zamiast innej, nienapisanej jeszcze sztuki o Papieżu,który chorował i abdykował. A raczej o Papieżu, któremu przyśnił się sen o chorobie,zdradzie ciała i umysłu, o decyzji zrzeczenia się tytułu. Lear Jerzego Grałka to postać-hybryda – jego choroba przypomina chorobę Jana Pawła II, decyzja o abdykacji – Benedykta XVI. Klata pyta, co oznacza emerytura zastępcy Boga, czym się staje władza sakralna i jej reprezentant w chwili, w której sam się owej sakry pozbawia? Kim jest Papież dziś, i kim może być na emeryturze? Co dzieje się wtedy z Bogiem, którego uosabia, co to zmienia w postrzeganiu Kościoła?

Spektakl stanowi dopełnienie dyptyku królewskiego, którego pierwszą częścią była inscenizacja Króla Ubu Alfreda Jarry’ego, analizująca temat władzy politycznej.

Ryszard. Ciało z gniewu – Państwowa Wyższa Szkoła Teatralna w Krakowie

5.08, godz. 18.00, Teatr w Oknie

Piotr Mateusz Wach dokonuje głębokiej analizy postaci Ryszarda III. Punktem wyjściowym procesu kreacji był oryginalny tekst Williama Szekspira oraz Rok Ryszarda hiszpańskiej dramatopisarki Angeliki Lidell. Szekspir w swojej sztuce zapisał Ryszarda jako kalekiego tyrana i mordercę, archetypiczne ucieleśnienie zła. Lidell przedstawia go natomiast jako szaleńca i potwora, prowadzącego szokujący monolog ideologii, hipokryzji i kompleksów.

Wach zestawiając te dwa teksty – historyczny oraz współczesny – wypracowuje monumentalną i przerażającą sylwetkę bohatera. Z tych dwóch składowych buduje nowy twór – nieme ciało osadzone w gniewie.

Koncepcja, choreografia: Piotr Mateusz Wach

Muzyka: Bartosz Zaskórski

Czas trwania: 40min.

Sekrety Szekspira, Fotoplastikon 004 według pomysłu Roberta Balińskiego – Teatr Sztuk/ NAWA św. Jerzego w Oleśnicy

5.08, godz. 21.30, Gdański Teatr Szekspirowski, dziedziniec

Sekrety Szekspira to serial w odcinkach na podstawie gorących scen ze Snu nocy letniej. Co wieczór dżingiel reklamowy złożony z naturalnych dźwięków letniej nocy zapowie odcinek, a widz obejrzy kolejną odsłonę miłosnych duetów. To emocje wyrażone w gestach, dźwiękach i ruchomych obrazach.

W Fotoplastikonie obowiązuje zasada „ruchomego widza”. Aktorzy i muzyk „instalują się” wewnątrz białego pokoju. Wzdłuż ścian pokoju biegnie szczelina, przez którą widz może podglądać sytuację. Wnętrze i zewnętrze wzajemnie się dopełniają. Aktorzy podglądają widza, który podgląda aktorów. Gra i działania powodują, że po pewnym czasie nie wiadomo, kto inicjuje kolejny krok w tej relacji.

Reżyseria: Ewelina Ciszewska

Muzyka: Marcin Krzyżanowski

Projekcje: Robert Baliński

Obsada: Ewelina Ciszewska, Krzysztof Roszko

Fotoplastikon w kolejnych odsłonach prezentowany był w Polsce, Czechach i Włoszech.

Ofelia_remix – Amareya Theatre & Guests

5.08, godz. 22.30, Gdański Teatr Szekspirowski, dziedziniec

Koncept: Dorota Androsz,

Katarzyna Pastuszak, Anna Kalwajtys

Obsada: Dorota Androsz (Teatr Wybrzeże), Joanna Duda (WMQ, J=J), Anna Kalwajtys (ASP), Agnieszka Kamińska (Atmen Trio), Katarzyna Pastuszak, Aleksandra Śliwińska

Muzyka: Joanna Duda

Teksty: Dorota Androsz, Heiner Müller (Hamletmachine)

Czas trwania: 45 min.

Ofelia_remix jest konsekwentną próbą stworzenia obrazu kobiety we współczesnym społeczeństwie, opartego na wnikliwej analizie tekstów Williama Szekspira i Heinera Müllera oraz wyodrębnieniu z nich postaci kobiecych w taki sposób, aby uniwersalizując problem i tematykę, przedstawić miejsce kobiety w dzisiejszym świecie. Tytułowy „remix” dotyczy nie tylko faktu „remiksowania” przez artystki elementów dotychczasowych realizacji, lecz także próby „zremiksowania” stereotypów odnoszących się do kobiet.

Projekt jest kontynuacją poszukiwań artystycznych i interpretacyjnych zainicjowanych w 2012 roku przez trzy trójmiejskie osobowości artystyczne – Androsz/Kalwajtys/Pastuszak – działające wcześniej jako Offelia Collectif. Premiera ich pierwszej realizacji, Experimental Performance Art/OFELIA/”, miała miejsce na 13. Festiwalu Szekspirowskim w roku 2012. Kolejna odsłona, Ophelia_3, odbyła się w 2013 roku ramach festiwalu Préavis de Désordre Urbain we Francji.