17-19.03 Teatr Wierszalin w Teatrze Szekspirowskim

Teatr Wierszalin zostanie pokazany w ramach cyklu Teatry Polskie.

W dniach 17-19 marca 2017 GTS odwiedzi kultowy Teatr Wierszalin Piotra Tomaszuka, w skali światowych zjawisk teatralnych porównywany do Teatru Laboratorium Jerzego Grotowskiego czy Cricot 2 Tadeusza Kantora. Wierszalin, który w tym roku obchodzi jubileusz 25-lecia działalności, zagra w Gdańsku aż trzy spektakle, które są pozycją obowiązkową nie tylko dla każdego teatromana – „Wziołowstąpienie”, „Historyję o Chwalebnym Zmartwychwstaniu Pańskim” oraz „Bóg Niżyński”.

Teatr Wierszalin – głośny zespół teatralny założony przez reżysera Piotra Tomaszuka oraz grupę współpracujących z nim aktorów obchodzi w tym roku jubileusz 25-lecia działalności. Zespół wielokrotnie występował na scenach Eu­ropy, Azji, Ameryki oraz Australii, m.in. w Tokio, Chicago, Toronto, Londynie, Sydney, na EXPO w Hanowerze i odniósł spektakularny suk­ces, występując w 2005 roku na scenie teatru „La Mama” w Nowym Jorku. Teatr Wierszalin jest trzykrot­nym laureatem prestiżowej nagrody Fringe First, przyznawanej na światowym festiwalu teatral­nym w Edynburgu. W 1994 otrzymał z rąk Ministra Spraw Zagranicznych R.P. dyplom uznania za wybitne zasługi dla kultury polskiej na świecie, a w 1998 Nagrodę Krytyków Mię­dzynarodowego Instytutu Teatralnego w uznaniu wartości wnoszonych do teatru światowego.

Pokazane zostana trzy spektakle.

Wziołowstąpienie
Inscenizacja i reżyseria: Piotr Tomaszuk
17 marca 2017, godz. 19:00
Bilety: Strefa A: 60 zł N/40 zł U/Strefa B: 40 zł/25 zł/Strefa C: 35 zł/20 zł

„Wziołowstąpienie” to opowieść o Podlasiu – krainie, gdzie żyją jeszcze „wiary stare”, a szeptuchy i szeptuni szepczą swoje „zamowy” ze skutkiem potężniejszym, niż gdziekolwiek indziej. Spektakl przedstawia ludową wiarę w nadprzyrodzony dar i moc uzdrawiania ziołami. Stanowi tym samym rozwinięcie folklorystycznych zainteresowań Teatru Wierszalin. Komizm sytuacyjny, humor słowny, absurd i groteska splatają się tutaj z refleksją nad przemijaniem i sensem życia. Efekt komizmu potęgują rubaszne dialogi, wypowiadane w gwarze podlaskiej.

Przedstawienie jest wartkie, rytmiczne, dynamiczne, zróżnicowane pod względem muzycznym i choreograficznym. W trakcie aktorzy kilkakrotnie zmieniają charakteryzację i kostiumy. Pieczołowicie przygotowana, oryginalna scenografia uzupełniona jest o projekcje multimedialne. Spektakl przeznaczony tylko dla widzów dorosłych.

Źródła literackie:
Nadzieja Bittel-Dobrzańska „Jak wiedźma Agrypicha znachorstwa mnie uczyła”,Czesław Klimuszko „Moje widzenie świata”, Vital Voronau „Szeptem”, Marian Janusz Kawałko, „Historie ziołowe”, Michał Federowski „Lud białoruski na Rusi Litewskiej” – materiały do etnografii słowiańskiej zgromadzone w latach 1877-1905 oraz wiersz Mirona Białoszewskiego „Wywiad”.
Źródła muzyczne- kompozytorzy i wykonawcy, których utwory fragmentarycznie bądź w całości wykorzystano w przedstawieniu: Dmitrij Szostakowicz, John Zorn, Piotr Nazaruk, Pierre Degeyter, Alibabki, Helena Majdaniec, Adolf Dymsza, Piotr Tomaszuk (lira korbowa oraz wokalizy).

Obsada:
Prof. Konstanty Organ-Szczątkowski – Piotr Tomaszuk
Kastuś – Rafał Gąsowski
Werek – Dariusz Matys
Józuk – Bartłomiej Olszewski
Natalka – Monika Kwiatkowska
Nastusia – Sylwia Nowak
Współpraca reżyserska: Rafał Gąsowski
Współpraca scenograficzna: Mateusz Kasprzak
Opracowanie muzyczne: Piotr Tomaszuk, Rafał Gąsowski
Projekcje multimedialne: Mateusz Kasprzak
Plastyka ruchu scenicznego: Rafał Gąsowski
Projekt kostiumów: Piotr Łasiewicki
Koordynacja produkcji: Dariusz Matys
Wykonanie kostiumów: Piotr Łasiewicki, Helena Irska, Paulina Liziakowska-Michaluk
Wykonanie dekoracji: Stefan Wyszkowski, Paulina Liziakowska-Michaluk, Jan Łuba, Adam Zaręba, Mariusz Malinowski
Światło: Piotr Łasiewicki

___________________________________________________

Historyja o Chwalebnym Zmartwychwstaniu Pań­skim
Scenariusz i reżyseria: Piotr Tomaszuk
18 marca 2017, godz. 19:00
Bilety:Strefa A: 60 zł N/40 zł U/Strefa B: 40 zł/25 zł/Strefa C: 35 zł/20 zł

„Historyja o Chwalebnym Zmartwychwstaniu Pańskim” w reżyserii Piotra Tomaszuka to inscenizacja misterium wielkanocnego, zredagowanego pod koniec XVI wieku przez Mikołaja z Wilkowiecka. To najcenniejszy zabytek dramaturgii staropolskiej, zwany też „Dialogiem częstochowskim”. Do końca XIX wieku była to najczęściej grana sztuka teatru ludowego w Polsce. W XX w. kilkakrotnie inscenizowana w profesjonalnych teatrach, m.in. w Teatrze Reduta w reżyserii Leona Schillera w 1923 i przez Kazimierza Dejmka w 1961, 1962 i 1976.

Teatr Wierszalin przedstawia historyczne dzieło, posługując się językiem teatru współczesnego. Dramat jest zrealizowany w poetyce „teatru śmierci”, zdefiniowanej przez Tadeusza Kantora. Odpowiednikiem reżysera – średniowiecznego „magistra ludens” – staje się Nauczyciel, który wystawia misterium śmierci i zmartwychwstania z pomocą ludzkich figur przypominających szopkowe panopticum.  Stają przed nami Strażak, Wdowa, Dziewczyna z walizką, Uciekinier, Urzędnik, Ewanjelista. Role te grają aktorzy Teatru Wierszalin: Rafał Gąsowski, Dariusz Matys, Mateusz Krzyżewski, Bartosz Olszewski, Sylwia Nowak i Monika Kwiatkowska. W roli Ewanjelisty wystąpi reżyser.

Oprócz podstawowego źródła literackiego w realizacji spektaklu wykorzystano mało znane staropolskie pieśni wielkanocne i lamenty, opracowane przez Jacka Hałasa – instrumentalistę i wykonawcę muzyki ludowej.

Scenograf – Mateusz Kasprzak, tworząc scenografię spektaklu wykorzystał fragmenty malarstwa średniowiecznego i renesansowego autorstwa Giotta, Duccia oraz Hansa Memlinga.
Muzyka: Jacek Hałas
Współpraca reżyserska: Rafał Gąsowski
Scenografia: Mateusz Kasprzak
Występują:
Nauczyciel – Rafał Gąsowski
Strażak – Dariusz Matys
Wdowa – Monika Kwiatkowska
Dziewczyna z walizką – Sylwia Nowak
Urzędnik – Mateusz Krzyżewski
Uciekinier – Bartłomiej Olszewski
Ewanjelista – Piotr Tomaszuk
Akustyka, oświetlenie i technika sceniczna: Piotr Łasiewicki, Adrian Jakuć-Łukaszewicz
Plastyka sceny: Paulina Liziakowska-Michaluk
Dekoracje do spektaklu wykonane zostały w pracowni Teatru Wierszalin. Do dekoracji wykorzystano fragmenty malarstwa średniowiecznego i renesansowego takich twórców jak: Giotto di Bondone, Duccio di Buoninsegna, Hans Memling.

www.wierszalin.pl

_______________________________________________________

Bóg Niżyński
Scenariusz i reżyseria: Piotr Tomaszuk
18 marca 2017, godz. 19:00
Bilety:Strefa A: 60 zł N/40 zł U/Strefa B: 40 zł/25 zł/Strefa C: 35 zł/20 zł/
Strefa D: 15 zł

“Bóg chce, bym opisywał moje życie,
Uważam je za dobre. Powiedziałem dobre,
lecz myślałem inaczej.
Boję się, że moje życie nie jest dobre.”

Diagilew nie żyje… Tymi słowami zaczyna się „Bóg Niżyński”. W opuszczonej kaplicy szpitala dla obłąkanych w Kreutzlingen zaczyna się przedziwna panichida. Nabożeństwo żałobne za swego promotora i kochanka odprawia Wacław Niżyński. Dowiedział się, że słynny twórca Baletów Rosyjskich, Sergiusz Diagilew, zmarł w Wenecji. Kiedyś obiecał mu: „Serioża, zatańczę na twoim grobie”. I tańczy, błogosławiąc swym wyznawcom, tj. grupce pacjentów uczestniczących razem z nim w zadziwiającym obrzędzie.

Niżyński odgrywa swoje kolejne artystyczne wcielenia z „Pietruszki“, „Popołudnia fauna” i  „Święta wiosny”.  Czyni zarazem spowiedź życia i coraz bardziej pogrąża w obłędzie. W akcie obnażenia i skruchy staje przed nami wielki grzesznik, pyszny aktor, szaman i kapłan zdolny wykreować scenę własnej, odkupieńczej śmierci na krzyżu.

Sztuka inspirowana jest wstrząsającymi „Dziennikami“ Niżyńskiego spisanymi w ciągu sześciu tygodni dzielących ostatni występ publiczny tancerza od zamknięcia go w szpitalu psychiatrycznym.

„Jestem duchem w człowieku, który ma ciało Niżyńskiego. Nie boję się strzałów i trucizn. Boje się śmierci duchowej. Nie zwariuję, lecz będę cały czas płakać. Jestem człowiekiem. Jestem Bogiem. Jestem człowiekiem w Bogu. Robię błędy, gdyż Bóg tego chce. (…) Żaden artysta nie zdoła oszukać Boga. Wiem, kim jest artysta i Bóg naraz, i dlatego boje się o siebie. (…) Jestem człowiekiem. Nie należę do żadnej partii. (…) Chce raju na ziemi. Jestem Bogiem w człowieku. Wszyscy będą Bogami (…).

„Bóg Niżyński“ nie pozostawia widza obojętnym. Jest świetnie zagraną historią tragicznej wielkiej postaci.

Wacław Niżyński (1899 – 1950) – tancerz i choreograf polskiego pochodzenia, który zrewolucjonizował sztukę baletową, gwiazda słynnych baletów rosyjskich Sergiusza Diagilewa – postać legendarna i tragiczna. U szczytu powodzenia zaczął zdradzać objawy choroby psychicznej, by w wieku trzydziestu lat z jej powodu zakończyć karierę.

Scenografia: Eva Farkasova, Jano Zavarski
Muzyka: Piotr Nazaruk
Występują: Rafał Gąsowski, Katarzyna Gacal, Monika Kwiatkowska/Paula Czarnecka, Dariusz Matys, Miłosz Pietruski