17.03-27.05 Wiosna z Sopockim Teatrem Tańca

Propozycje Sopockiego Teatru Tańca na marzec, kwiecień i maj.

17.03.2016
Wszystko co widać. OHIO
24 Alternatywne Spotkania Teatralne KLAMRA, Toruń

Środa 23 marca 2016
Wszystko co widać. OHIO
Scena Tańca Studio, Warszawa
+ warsztaty Joanny Czajkowskiej „Ciało Otwarte” (24.03.2016)
Sobota 02 kwietnia 2016
Wszystko co widać. OHIO
prezentacja repertuarowa
Teatr na Plaży, Sopot, 19.00

Piątek 22 kwietnia 2016
Coś pięknego
Premiera
Teatr na Plaży, Sopot, 19.00

Sobota 23 kwietnia 2016
Coś pięknego
Premiera dzień 2
Teatr na Plaży, Sopot, 19.00

25-27 kwietnia 2016
2TWARZE
Scena Tańca Studio, Warszawa
Bliższe informacje wkrótce
Sobota 30 kwietnia 2016
Wariat i Zakonnica
Teatr w Oknie, 19.00

Sobota 30 kwietnia – poniedziałek 2 maja 2016
Warsztaty z Martą Pietruszką (Kraków)
Technika tańca współczesnego,
Teatr na Plaży
Koszt warsztatów 3 dni: 150 zł, jeden dzień 70 zł
Zapisy i wszelkie informacje: rezerwacje.stt@gmail.com
Wtorek 10 maja 2016
Wariat i Zakonnica
W ramach projektu Bliżej Teatru

Środa 11 maja 2016
Wariat i Zakonnica
W ramach projektu Bliżej Teatru

Piątek 13 maja 2016
OCTOPUS. Mów do mnie.
prezentacja repertuarowa
Teatr na Plaży, 19.00
Sobota 14 maja 2016
Coś pięknego
prezentacja repertuarowa
Teatr na Plaży, 19.00
Poniedziałek 16 maja 2016
Wszystko co widać. OHIO
Majówka Mokotowska, Warszawa, godz. 19.00
Wtorek 17 maja 2016
Wszystko co widać. OHIO
W ramach Festiwalu Between.Pomiędzy

26 i 27 maja 2016
Premiera Grupy Projektowej Sopockiego Teatru Tańca
Informacje bliższe o wydarzeniu wkrótce (Uwaga! Data może ulec zmianie)

O spektaklach:

Coś pięknego

Przypowieści osobliwe w klimacie realizmu magicznego
Koncept: Jacek Krawczyk
Reżyseria, choreografia, koncepcja plastyczna spektaklu: Jacek Krawczyk, Joanna Czajkowska
Współpraca choreograficzna i kreacje: Joanna Nadrowska, Barbara Pędzich, Kalina Porazińska, Grażyna Słaboń, Dorota Zielińska, Joanna Czajkowska, Jacek Krawczyk oraz Danuta Klementowska, Monika Thurau, Magdalena Kowala, Magdalena Chojnacka
Muzyka: collage z wykorzystaniem utworów Nino Roty i Giovanni Fusco
Kostiumy i scenografia: Jacek Krawczyk, Joanna Czajkowska
Fotografie promujące: kadry z filmów Fellinniego
Reżyseria świateł: Artur Aponowicz
Premiera: 22 i 23.04.2016 Teatr na Plaży

W najnowszej produkcji Sopockiego Teatru Tańca pt. „Coś pięknego”, jej twórcy robią ukłon w stronę mistrzowskiego kina Federico Felliniego. Po fascynacji filmami typu noir, czas więc na realizm magiczny. Mając w pamięci inspiracje sopockich choreografów, czyli takie filmy jak choćby „Dolce Vita”, „La Strada”, „8 i ½”, „Próba orkiestry”, czy „Miasto kobiet” można powiedzieć, że „Coś pięknego” to taneczno – teatralne rozważania na temat sensu życia, przemijania jednostki i cywilizacji, nostalgiczne studium samotności, czy wyraz tęsknoty za prawdziwą bliskością i miłością. I w rzeczy samej, Jacek Krawczyk wraz z zespołem zabiera widza w podróż pełną piękna, satyry, fantazji, ale także określonych konkluzji nad losem człowieczym i losem artysty. Przedstawienie z założenia ma formę kolażu i jest swobodną, autorską interpretacją tematów. Nie aspiruje do adaptacji tanecznej żadnego z wymienionych filmów, ani tym bardziej, do podania recepty na szczęśliwe życie. Niektórzy czytali „La Stradę” jako wyznania poszukującego artysty, któremu musi towarzyszyć fascynacja, euforia, inspiracje. I kobiety. Nie polemizujemy.
Choć świat i postaci spektaklu są mocno wystylizowani bezpośrednio nawiązując do estetyki filmów sprzed dziesięcioleci, sensy pozostają aktualne.

Wszystko co widać. OHIO

Koncept, scenariusz, reżyseria, choreografia, kostiumy, scenografia, wykonanie:
Joanna Czajkowska, Jacek Krawczyk
Muzyka: Mariusz Noskowiak
Gościnnie głosu May użyczyła: Sylwia Góra – Weber
Wizualizacje: Łukasz Boros
Światła: Rico
Zdjęcia: Alicja Byzdra, Andrzej Rola
Specjalne podziękowania dla dr Tomasza Wiśniewskiego za inspirujące rozmowy o twórczości Samuela Becketta.
Premiera: 11.12.2015
Teatr na Plaży Aleja Mamuszki 2 Sopot

Dokładnie 10 lat temu w grudniu 2005 roku odbyła się premiera spektaklu „Kwadrat. Wersja 6” inspirowana jednoaktówką „Kwadrat” Samuela Becketta. Po dekadzie autorski duet Czajkowska – Krawczyk ponownie sięga do dzieł tego wybitnego dramaturga. Tym razem punktem wyjścia pracy nad spektaklem stał się tekst „IMPROMPTU. OHIO”, ale całość utkana jest z wątków i obrazów m.in. z „Pierwszej miłości”, „Kroków”, „Katastrofy”, czy nawet zupełnie luźno z „Czekając na Godota”. Widzowie będą mieli możliwość znajdowania znaków i niuansów nawiązujących do dzieł Irlandczyka, ale twórcy przedstawienia pragną, by nawet Ci, którzy nie są zapalonymi „beckettologami” mogli
przeżyć opowieść o jedności, rozwarstwianiu, rytmach, absurdach życia, marzeniach, miłości i śmierci.
„Wszystko co widać. OHIO” to pierwszy duet Joanny Czajkowskiej i Jacka Krawczyka od ponad 5 lat.
Spektakl w skrócie:

2TWARZE

Koncept: Jacek Krawczyk
Choreografia i reżyseria: Jacek Krawczyk, Joanna Czajkowska
Współpraca choreograficzna i taniec: Joanna Czajkowska, Jacek Krawczyk, Joanna Nadrowska, Grażyna Słaboń, Kalina Porazińska
Muzyka: Bartosz Hervy
Kostiumy: Agnieszka Puławska według projektu Julii Porańskiej
Wizualizacje: Łukasz Boros
Światła: Rico Fotografie promujące: Alicja Byzdra
Spektakl zrealizowano przy pomocy finansowej Województwa Pomorskiego oraz Urzędu Miasta Sopotu.

Impulsem do rozpoczęcia prac artystów Sopockiego Teatru Tańca nad spektaklem „2TWARZE” były idee Teatru Okrucieństwa Antonina Artaud’a, awangardowego twórcy i teoretyka teatralnego. „2 twarze to spektakl bardzo odważny na gruncie teatru tańca. Choreografowie, Joanna Czajkowska i Jacek Krawczyk, pozwolili zaaranżować przestrzeń sceniczną dość ekspansywnym współtwórcom, toteż nie zawsze ciała tancerzy są tu najważniejsze czy w pełni eksponowane. Dużo do powiedzenia mają zwłaszcza autorzy wizualizacji i oświetlenia, a także autorki kostiumów, jednak tancerze nie boją się ani niedoświetleń, ani wizualnych przesłon, ani deformujących kostiumów. Najsilniejszy efekt współgrania wszystkich elementów, włącznie ze znakomitą muzyką Bartosza Hervy, twórcy osiągają w niepokojącej sekwencji „rentgenogramów”, gdy ciało w ruchu wydaje się skanowane czy prześwietlane. Oto teatr, który przenika aż do tkanki kostnej […]”. Prof. Zbigniew Majchrowski „Prześwietlenie” dla teatralny.pl edytowano 11.04.2014

Wariat i zakonnica

Reżyseria, choreografia: Jacek Krawczyk, Izabela Sokołowska
Tańczą: Dorota Zielińska, Jacek Krawczyk
Scenariusz na podstawie dramatu Witkacego: Joanna Czajkowska
Kostiumy: Magdalena Arłukiewicz
Muzyka: Karolina Rec, Przemysław Etamski
Mastering: Mariusz Noskowiak
Scenografia: Jacek Krawczyk
Wizualizacje: Natalia Osuch, Dominik Rudasz
Światła: Artur Aponowicz
Fotografie: Alicja Byzdra
Premiera: 1 maja 2012, Teatr na Plaży
Czas: 40 minut

Sopocki Teatr Tańca i Teatr LEON
OCTOPUS. Mów do mnie

Kreacja, proces twórczy i wykonanie: Joanna Czajkowska, Krzysztof Leon Dziemaszkiewicz,
Muzyka: collage z wykorzystaniem nagrań terenowych
Kostiumy: Krzysztof Leon Dziemaszkiewicz
Światła: Bartosz Cybowski
Przygotowanie techniczne wideo: Natalia Osuch
Premiera: 23 i 24 października 2015
Teatr na Plaży, Aleja Mamuszki 2, Sopot

Spektakl zrealizowany dzięki wsparciu finansowemu Województwa Pomorskiego i Gminy Sopot. Ośmiornice są rozdzielnopłciowe. Cechuje je rozwój prosty, bez stadium larwalnego. Poprzedzone tańcami i prezentacją barw godowych zaplemnienie polega na umieszczeniu przez samca, za pomocą hektokotylusa, spermatoforu w jamie płaszczowej samicy. U niektórych gatunków hektokotylus odrywa się od ciała samca. W 1995 roku Joanna Czajkowska i Krzysztof Leon Dziemaszkiewicz (Teatr Patrz Mi na Usta) podjęli współpracę artystyczną. Spotkanie to, mimo, że burzliwe – z pozoru różniły ich estetyki teatralne, obrodziło dwuletnią współpracą. Okazało się, że ówczesna gwiazda Teatru Ekspresji, na początku własnej drogi artystycznej oraz początkująca tancerka tańca współczesnego są wstanie wykreować wspólną przestrzeń. Zaznaczyć tu trzeba, że relacja ta opierała się na zasadzie mistrz – uczeń. Od tego momentu mija 20 lat. W tym czasie narodził się Sopocki Teatr Tańca, a każde ze wspomnianych artystów kontynuowało swoją pracę, tworząc coraz bardziej rozpoznawalne, charakterystyczne, indywidualne światy. Światy, które nie spotykają się pod względem stylu, czy technik teatralnych.
Od 20 lat Dziemaszkiewicz i Czajkowska pracują nieprzerwanie. Od 18 lat nie spotkali się przy żadnym artystycznym przedsięwzięciu… Ponowne spotkanie dojrzałych i świadomych artystów po tylu latach miało być eksperymentem artystycznym i człowieczym. Zaowocowało zaskakująco, spektaklem o miłości i pożądaniu.