Jak wytańczyć kryzys klimatyczny? Gdański Teatr Szekspirowski wraz z tancerzami z Polski, Norwegii, Wielkiej Brytanii i Australii zabiera odbiorców na spacer po nieodkrytych przestrzeniach teatru. Oprawę wizualną do projektu „SOLO” stworzyły artystki z Guerilla Plastic Movement (Partyzantka Plastiku), walczące o morza wolne od plastiku.
„Solo” przenosi widzów w taneczną podróż przez Gdański Teatr Szekspirowski, tworząc mikroświaty i odkrywając zakątki teatru, korytarze, przedsionki, pomieszczenia dla aktorów, które zazwyczaj są niedostępne dla publiczności.
Językiem tego spektaklu są opowieści wyrażone poprzez ciało. „Solo” to obraz, dźwięk, światło i refleksja, bez linearnej narracji. Tancerze skonfrontują się z problemami i wyzwaniami współczesności, takimi jak kryzys klimatyczny, poszukiwanie tożsamości czy samotność. To również opowieść o relacji człowieka ze światem, naturą i przestrzenią. Unikalna podróż przez tematy i obrazy, z których wyłania się portret współczesnego człowieka.
„Tancerze, budynek, instalacje i publiczność spotykający się, aby stawić czoła globalnym wyzwaniom zarówno dla jednostek, jak i społeczeństwa, to świetny sposób na spotkanie, dyskusję i podkreślenie znaczenia dwustronnych działań” – podkreśla Anne Elise Holck Ekenes, choreografka Panta Rei Danseteater z Oslo.
„Po raz piąty realizujemy projekt z MF EOG (Mechanizmu Finansowego Europejskiego Obszaru Gospodarczego). Pierwszą przygodę z funduszami norweskimi zaczęliśmy w 2010 roku, początkowo realizowaliśmy projekty łączące ekspertów w zakresie edukacji teatralnej. Tym razem postanowiliśmy zaprezentować na naszej scenie artystów z dwóch państw darczyńców. Pierwszy projekt to współpraca z kolektywem Vinnslan z Islandii, której efektem był przegląd Kierunek: Islandia i ubiegłoroczna koprodukcja «Proximity».
W 2024 roku współpracujemy z norweskim Panta Rei Danseteater i kolektywem Guerilla Plastic Movement, a naszym celem jest zarówno włączanie publiczności w działania artystyczne, jak i aktywizacja społeczności na rzecz świadomości ekologicznej i roli każdego z nas w dbaniu o środowisko w jakim żyjemy. To projekt o współtworzeniu na wielu płaszczyznach – łączy prezentacje polskich i norweskich tancerzy profesjonalnych w nieoczywistych przestrzeniach teatru, daje możliwość współuczestnictwa w tanecznej przygodzie młodzieży i seniorom (warsztaty i udział w spektaklu), łączy rodziny i ludzi w różnym wieku na rzecz sprzątania świata i przetwarzania odpadów w dzieła sztuki (scenografia), pozwala wszystkim poczuć taniec i zastanowić się nad losami naszej planety (flash mob). A przede wszystkim łączy ludzi przez wymianę energii, doświadczeń, szczerego śmiechu i mnóstwa endorfin wywołanych wspólnym tworzeniem dobra” – mówi Anna Szynkaruk-Zgirska, zastępczyni dyrektorki Gdańskiego Teatru Szekspirowskiego.
Spektakl jest prezentowany w ramach projektu „SZTUKA współTWORZENIA. Norweskie klimaty”. Projekt realizowany dzięki wsparciu ze środków Programu „Kultura” w ramach Mechanizmu Finansowego Europejskiego Obszaru Gospodarczego 2014-2021.
„Wspólnie działamy na rzecz Europy zielonej, konkurencyjnej i sprzyjającej integracji społecznej”
Koncept: Panta Rei Danseteater
Choreografia: Anne Elise Holck Ekenes / Julie Drønen Ekornes / Ina Christel Johannessen / Russell Maliphant / Daniel Mariblanca / Sita Ostheimer/ Harald Beharie / Daniel Proietto
Scenografia: Guerrilla Plastic Movement
Współpraca scenograficzna – Adrianna Witbrodtt i Joanna Róg – Fundacja Horyzont Zdarzeń
Obsada:
Malika Berney – “Mother”
Natalia Dinges – “We’ll never be royals”
indre Eriksson Vik uczestnicy warsztatów– “Momentum”
Aurora Itland – “The Island Within”
Artur Grabarczyk – “The Gardener”
Torill Kolsrud – “A Million Little Pieces”
Oliver Sale – “A Knowledge of Hope”
Ellinor Ødegård Staurbakk – “Elemental Traces”
Agata Wierzchołowska – “The Wonderful Art of Denial”
Uczestnicy warsztatów – “Transitions”
Czas trwania: 1 h 35
Premiera: 15 marca 2024 / 19:00 /19:30 / 20:00
Kolejne pokazy: 16 marca 19:00 /19:30 / 20:00, 17 marca 19:00 /19:30 / 20:00
Uwaga: spektakl wędrowny, konieczność przemieszczania się widzów po zakamarkach teatru. W związku z tym liczba osób na pokazie jest bardzo ograniczona.
Panta Rei Danseteater (PRD) to norweski teatr tańca współczesnego z siedzibą w Oslo. Zespół został założony w 2000 roku. Od tego czasu wyprodukował dziesiątki spektakli i zarządzał wieloma dużymi projektami tanecznymi. Oprócz działalności artystycznej i popularyzatorskiej, prowadzi program rozwoju dla młodych i profesjonalnych talentów tanecznych. Zespół znany jest z szybkich, barwnych spektakli teatru tańca, które są dostępne dla szerokiego grona odbiorców i prezentowane w różnych przestrzeniach – teatralnych i nieteatralnych.
Motto zespołu: „Przygotuj się na poruszenie! Panta Rei… wszystko płynie, wszystko jest w ruchu…”.Grecki filozof Heraklit twierdził, że „żaden człowiek nie wchodzi dwa razy do tej samej rzeki”, ponieważ rzeka jest w ciągłym ruchu, ciągłej transformacji. Wizja Teatru Tańca Panta Rei opiera się na założeniu, że ludzie i społeczeństwo, w którym żyjemy, nieustannie się zmieniają i rozwijają, a także na szczerym pragnieniu poruszania i zmieniania ludzi poprzez taniec.
„Wierzymy w transformacyjną moc tańca, wierzymy, że spotkania poprzez taniec sprawiają, że stajemy się pełniejszymi i bardziej refleksyjnymi istotami ludzkimi, zarówno pod względem emocjonalnym, estetycznym, jak i społecznym. Nasza wizja «Get ready to be moved!» leży u podstaw każdego naszego działania” – podkreślają członkinie teatru.
PRD ma jedną z najbardziej zróżnicowanych publiczności w Norwegii. Specjalizuje się w rozwoju widowni, świadczy o tym m.in. fakt, że w 2017 roku zespół został nominowany do Norweskiej Nagrody Rozwoju Publiczności. Zespół podróżuje po kraju i za granicą, budując długoterminowe współprace międzynarodowe. Panta Rei Danseteater prezentował spektakle w kraju i za granicą, a także stworzył liczne programy edukacyjne i społeczne projekty artystyczne, koncentrując się na dotarciu do nowych odbiorców.
Każdego roku do oceanów trafia 6,4 miliarda ton śmieci. 75% z nich to plastik. Guerrilla Plastic Movement (Partyzantka Plastiku) to grupa artystek z Norwegii, które za pomocą środków wizualnych walczą o oceany i morza wolne od plastiku. Poprzez swoje działania grupa chce pobudzić świadomość społeczną, a także zwracać się do międzynarodowych i krajowych polityków oraz instytucji, które mają władzę i wpływ na środowisko. Guerrilla Plastic Movement dąży do powstrzymania bezmyślnego nadużywania plastiku w codziennym życiu. Ich celem jest propagowanie idei recyclingu. Mimo, że plastik jest tani w produkcji, ma krótką trwałość i szybko zamienia się w odpady, które pozostają w oceanach i przyrodzie przez setki lat. Te plastikowe śmieci zabijają ptaki i zwierzęta oraz niszczą delikatną równowagę natury. Ich ilość wciąż rośnie.
W ramach projektu „Solo” w Gdańskim Teatrze Szekspirowskim grupa tworzy scenografię i rekwizyty z odpadów, głównie znalezionych na plażach, poboczach dróg i w lasach Norwegii i Gdańska.
WYDARZENIA TOWARZYSZĄCE:
9 marca 2024, godz. 11:00, plaża Stogi
Szekspirowski sprząta Gdańsk
Każdego roku do oceanów trafia 6,4 miliarda ton śmieci. 75% z nich to plastik. Zapraszamy Was na wspólne sprzątanie świata! Już 9 marca wspólnie przygotujemy las na wiosnę, a przy okazji pozyskamy materiały do budowy scenografii z upcyklingu na potrzeby projektu SOLO. Wspólnie z artystkami oraz aktywistkami z Fundacji Horyzont Zdarzeń oraz Guerrillas Plastic Movement oczyścimy ok. 5 km wybrzeża Gdańskiego, na odcinku pomiędzy plażą Stogi a Górkami Zachodnimi.
Plaża i okalający ją las odetchną z ulgą, a Ty przyłączysz się do budowy scenografii do spektaklu SOLO. Przyjrzymy się kondycji zielonej części miasta, zintegrujemy się podczas wspólnego spaceru i porozmawiamy o tym, jakie rozwiązania możemy wprowadzić do swojej rutyny, by odciążyć środowisko. Zapraszamy dorosłych i dzieci! Stań się częścią projektu i bądź świadkiem procesu, w którym śmieci zebrane na spacerze otrzymują kolejne życie i przerodzą się w sztukę użytkową! Wkrótce opublikujemy mapkę z zaznaczoną trasą i miejscem spotkania. Możesz dołączyć do nas na wybranym odcinku. Zapewniamy worki na śmieci i rękawice ochronne.
17 marca, godz.10.00
Zrób Sobie Nowe: Warsztaty z Upcyklingu
Gdański Teatr Szekspirowski, sala warsztatowa
Udział bezpłatny, obowiązują zapisy: warsztaty@horyzontzdarzen.org
Ilość miejsc ograniczona. Warsztaty familijne dla uczestników 7-99 lat
Warsztaty upcyklingu rozpoczną się częścią teoretyczną, podczas której prowadzące opowiedzą o tworzonej przez siebie sztuce użytkowej oraz wizualnej (między innymi o eksponatach ze stworzonej przez siebie wystawy „Sztuka Upcyklingu”). Artystki przedstawią sposoby na pozyskiwanie materiałów wtórnych i pokażą, jak nadać im drugie życie, a także podzielą się swoimi źródłami inspiracji. W części praktycznej uczestnicy warsztatów będą mogli z przyniesionych przez siebie rzeczy lub korzystając z zapewnionych materiałów stworzyć unikatowe, własnoręczne dzieła sztuki użytkowej i nie tylko.
Równolegle najmłodsi warsztatowicze stworzą instrumenty, pacynki lub kukiełki z recyklingu, a także drobne przedmioty użytkowe (takie jak pojemniki na kredki i długopisy, okładki na książki, zakładki do książek. Uczestnicy mogą przynieść własne materiały lub korzystać z ogólnodostępnych materiałów zapewnionych przez nas.
Dzieci i młodzież zdobędą narzędzia do tego, by w przyszłości móc tworzyć zabawki oraz przedmioty użytkowe z rzeczy na pozór nieprzydatnych czy zepsutych. Wszyscy uczestnicy zaś zaproszeni zostaną do udziału w nagraniu profesjonalnego teledysku nt. upcyklingu. Nagranie rozpocznie się zaraz po warsztatach i stanowić będzie nie tylko wspaniałą pamiątkę, ale i materiał wart udostępniania i szerszenia wśród szerokiej publiczności!
OPISY POSZCZEGÓLNYCH WYSTĘPÓW
Mother
Tancerka: Malika Berney
Choreografia: Daniel Proietto
Muzyka: Stabat Mater by Giovanni Battista Pergolesi
Matka Ziemia płacze, obserwując nas – ludzi.
Zdradziliśmy ją, oderwaliśmy się od natury, porzuciliśmy jej rytm, którego jesteśmy częścią.
Kluczowe dla przetrwania naszego gatunku jest odnalezienie siebie, ponowne połączenie się z naturą i stanie się współczującym społeczeństwem. Kompozycja muzyczna Pergolesiego “Stabat Mater”, oparta na średniowiecznym poemacie o tym samym tytule, przedstawia pogrążoną w żałobie Marię płaczącą u stóp ukrzyżowanego syna.
Niepojęty ból serca matki patrzącej na śmierć swojego jedynego dziecka staje się metaforą Matki Ziemi. Ekspresjonistyczne solo o przytłaczającym i autodestrukcyjnym doświadczeniu relacji człowieka z otaczającym go światem inspirowane dramatycznym stanem naszego naturalnego środowiska, które ponosi konsekwencje naszych zachowań.
We’ll never be royals
Tancerka: Natalia Dinges
Choreografka: Anne Elise Holck Ekenes
Muzyka: Royals – Lorde
Cytat: Joel Little, Ella Yelich-o’connor, fragment piosenki „Royals” Lorde
…every song’s like
Gold teeth, Grey Goose, trippin’ in the bathroom
Bloodstains, ball gowns, trashin’ the hotel room
We don’t care
…każda piosenka jest o tym samym
Złote zęby, luksusowe trunki, szaleństwo w łazience Plamy krwi, balowe suknie, dewastacja pokoju hotelowego
Nas to nie obchodzi
Momentum
Tancerz: Sindre Eriksson Vik oraz grupa warsztatowa
Choreografia: Harald Beharie
Poprzez ciągły strumień energii, Sindre jest popychany do fragmentarycznych ruchów. Ciągnie, ślizga się, tworzy własną logikę ruchu poprzez napięcie, opór, rzuty i puszczanie. Jest to synkopowana i zmienna podróż wypełniona silną energią.
The Island Within
Tancerka: Aurora Itland
Choreografia: Ina Christel Johannessen
Muzyka: Pan Daijing
Kostiumy (Wild Man): Aurora Itland
& Ina Christel Johannessen
Solo taneczne inspirowane europejskimi „dzikimi ludźmi” i ich pogańskimi rytuałami, w których ubierają się w martwe materiały organiczne. Celem rytuału jest odstraszenie zimy/umarłych i świętowanie wiosny/płodności.
A Million Little Pieces
Tancerz Torill Kolsrud
Choreografia: Sita Ostheimer
Muzyka: Levana (Rework) by Yehezkel Raz
Milion małych kawałków opowiada o konfliktach, które mogą wiązać się z nowym początkiem. Opowiada o bolesnych narodzinach czegoś nowego. Niekoniecznie nowego życia w sensie biologicznym, ale narodzin nowej tożsamości, nowej samoświadomości, która opiera się na walce i czerpie siłę ze świadomości wygranej bitwy. W utworze ciało przechodzi różne etapy na drodze do odrodzenia i odnowy.
Stany pośrednie, z którymi trzeba się zmierzyć na drodze do każdej decyzji.
Człowiek, zwierzę czy roślina: wszystkie żywe istoty są ze sobą połączone i powiązane w niekończącej się rzece czasu. Każdy człowiek jest zakorzeniony w niekończącej się historii ewolucji i jest unikalnym tworem natury.
A Knowledge of Hope
Tancerz: Oliver Sale
Choreografia: Daniel Mariblanca
Muzyka: White Cedar by The Mountain Goats
Binarność postrzegana jest jako pojęcie statyczne, stałe. Zamknięte w określonych ramach. “A Knowledge of Hope” jest próbą przedefiniowania i wprawienia tego pojęcia w ruch, nadania dynamiki oraz poszerzenia go o nowe perspektywy.
Elemental Traces
Tancerka: Ellinor Ødegård Staurbakk
Choreografia: Russell Maliphant
Muzyka: Isla Drew
“Elemental Traces” pokazuje jak historia wpływa na nas i jak nasze ciała wpływają na nasze życie. Kiedy tańczymy i dzielimy się swoimi ruchami, tworzymy niewidzialną, lecz odczuwalną nić porozumienia.
To solo jest podróżą przez muzykę, przestrzeń i czas, elementarne cząstki tworzące taniec.
The Gardener
Tancerz: Artur Grabarczyk
Choreografia: Anne Elise Holck Ekenes
Muzyka: Poema – Francisco Canaro
Ostatni taniec zawsze należy do ogrodnika…
The Wonderful Art of Denial
Tancerka: Agata Wierzchołowska
Choreografia: Julie Drønen Ekornes
Muzyka: Singin’ in The Rain – Gene Kelly
Negacja to nasza recepta na przetrwanie. Opanowaliśmy ją do perfekcji. Negujemy znaki ostrzegawcze zwiastujące zbliżającą się katastrofę. Daje nam to poczucie pozornego bezpieczeństwa i stabilizacji. Ale katastrofa i tak nadchodzi, a jej skutki wykraczają daleko poza nasze najśmielsze wyobrażenie.
Transitions
Choreografia: Pia Holden
“Transitions” to niewielki utwór stworzony dla i z lokalną młodzieżą i seniorami w Gdańsku, efekt procesu warsztatowego, podczas którego uczestnicy pod okiem choreografów eksperymentowali z ruchem i próbowali odpowiedzieć na pytania związane z kryzysem klimatycznym. Co zmiana klimatu robi z nami? Na jakie zmiany musimy się przygotować? Takie jak pory roku, które się zmieniają; dzieci, które rosną; oceany, których temperatura wzrasta; piasek, który się rozszerza; życie, które powoli zanika; emocje, które są związane z decyzjami; doświadczenie życiowe, które zapewnia wytrzymałość, cenne chwile, nowy wschód słońca i piękno opadających liści.
You must be logged in to post a comment.