4.08 „Makbet – wina pramatki” Mellin/Pastuszak/Winczyk

Performans inspirowany szekspirowską tragedią tworzą trzy wiedźmy rozgrywające scenariusze dla dalszych losów Makbeta.

Termin: 4.08.2016, godz. 22.30
Miejsce: dziedziniec Gdańskiego Teatru Szekspirowskiego
Bilety

Premiera: XX Festiwal Szekspirowski – nurt SzekspirOFF

Koncept: Magdalena Mellin, Katarzyna Pastuszak, Monika Wińczyk
Wykonanie: Magdalena Mellin, Katarzyna Pastuszak, Monika Wińczyk
Teksty: Magdalena Mellin, William Szekspir „Makbet”

Performans pt. „Makbet – wina pramatki” w wykonaniu trzech performerek – Magdaleny Mellin, Katarzyny Pastuszak oraz Moniki Wińczyk, inspirowany szekspirowską tragedią „Makbet” tworzą trzy kobiety – trzy wiedźmy rozgrywające scenariusze dla dalszych losów Makbeta, a może też różne ucieleśniania Lady Makbet, która na scenie przechodzi przez wszystkie etapy przeżywania i doświadczania zbrodni. Odwołanie się do archetypu kobiety Winnej, Pramatki Ewy będącej świadomą ograniczającego ją Raju i sięgającej po zakazany owoc, oraz archetypu mężczyzny, który podąża za zbrodniarką stanowi punkt wyjścia do reinterpretacji szekspirowskiej postaci Lady Makbet.

W książce „Wojna nie ma w sobie nic z kobiety” Swietłana Aleksijewicz pisze, „ Myślę o cierpieniu jako o najwyższej formie informacji, mającej bezpośredni związek z tajemnicą”. Prezentowany performance, opierając się o współczesne interpretacje Lady Makbet, próbuje przybliżyć tajemnicę jej cierpienia. Szekspirowska Lady M. musi siebie najpierw „upotworzyć”, stać się ususzoną, pozbawioną menstruacji parodią kobiecości, aż szaleństwo znowu wrzuca ją w kobiecą bezsilność histerycznego samobójstwa. Historia przedstawiona przez Szekspira pomija i marginalizuje losy Lady M., jej wcześniejszego małżeństwa czy też licznych poronień, i zupełnie ignoruje fakt, że jako postać historyczna, przeżyła samego Makbeta. Ambicja Lady Makbet wychodzi poza płeć i klatkę przyrodniczych konieczności, tak jak ambicja Ewy przekracza bramy Raju. By to zrobić, wysusza biologiczny obieg w swoim ciele, który wyznawała ówczesna medycyna. Uważano bowiem, że krew menstruacyjna podczas okresu ciąży przeistaczała się w pokarm dla dziecka, by po narodzinach przefiltrowana przez aorty stać się już mlekiem. Co jeśli pokarm jest zatruty?
Kluczowym elementem dla performance jest ryba, która ze swoją cielesnością i mięsnością pełni wieloznaczne funkcje. Na początku namaszczona złotym pigmentem staje się symbolem królewskiego dobrobytu i wspaniałości, jednak rybi śluz połączony z pigmentem ciężko odróżnić od brudu.
Następnie trzy kobiety przystępują do jednej z najbardziej utożsamianych z kobietą czynności – przyrządzają posiłek. Ciało ryby trafia na ruszt. Staje się pokarmem. Jedząc wspólnie przyjmujemy ciało ryby i grzechy Winnej wszystkiemu złemu, z której łona wszyscy wyszliśmy.

SKRÓCONE BIO ARTYSTEK:
MAGADALENA MELLIN (1984) – artystka wizualna, performerka, malarka, autorka tekstów, poetka. Interesuje ją performatywny charakter obrazu w doświadczeniu relacji przestrzeni i obecności. Stara się uchwycić procesualny i fizyczny aspekt obrazu w przestrzeni doświadczenia, wspomnienia i wyobrażenia. W 2015 uzyskała tytuł Doktora Sztuk na Akademii Sztuk na Akademii w Gdańsku, gdzie wcześniej w 2009 obroniła pracę magisterską na Wydziale Malarstwa. Seria prac dyplomowych została wyróżniona w konkursie Artystycznej Podróży Hestii, czy Promocji-19 Przeglądu Młodego Malarstwa. Swoją edukację wzbogaciła jednorocznym stypendium na Sabanci University (Istanbul). Uczestniczyła również w dwuletnim programie Dutch Art Institute “Visual Art and Reserach” w Holandii, gdzie w 2012 uzyskała dyplom MFA. Uczestniczka wielu wystaw, warsztatów w kraju i za granicą (m.in. Włochy, Holandia, Turcja, Liban).Uczestniczyła w Biennale Sztuki Afrykańskiej w Senegalu-DAK’ART 2012 – OFF. Jej publikacja „What Happens behind this wall, stays behind this wall” prezentowana była na targach artystycznych publikacji – Nowy Jork Art Book Fair, Miss Read- Berlin Book Fair, Offprint Paris, Wild Book Market-Rotterdam, jak również stała się podstawą wystawy z Anahitą Razmi w CSW Łaźnia “The Wall Behind Which Something/Nothing* Happened” w ramach projektu Cities on the edge. Od 2013 pracuje nad performatywnym projektem „Dialogi nie/przeprowadzone, listy nie/wysłane”, w którym do współpracy zaprasza muzyków i performerów ( mi.in. Katarzyna Pastuszak, Moniak Wińczyk, Joanna Duda, Tomasz Sroczyński, Marcin Bożek, Tomek Gadecki). Z projektem „Dialogi” zaproszona była m.in. do Berlina na Month of Performance Art.(2015) oraz na Festiwal Nowego Teatru w Rzeszowie(2015). Rezydentka Kolonii Artystów od 2013.www.magdalenamellin.com

KATARZYNA PASTUSZAK (1980) – tancerka, reżyser, teatrolog, tłumacz, w latach 2009-2014 Kurator Gdańskiego Festiwalu Tańca (Klub Żak). Od 2003 współtworzy Teatr Amareya aktualnie działający w formule Amareya Theatre & Guests. W 2016 nominowana do prestiżowej nagrody „Splendor Gedanensis” za realizację polsko-japońskiego projektu „Kantor_Tropy”. Jest także zdobywczynią prestiżowego stypendium „Młoda Polska” 2015 na realizację projektu „Kantor_Tropy”. W 2016 zwyciężyła także w kategorii – „Człowiek teatru” w rankingu Gazety Świętojańskiej; w tym samym rankingu spektakle „Ofelia_remix” i „Kantor_Tropy: COLLAGE” Amareya Theatre &Guests wygrały w kategorii „Najlepszy spektakl OFF-OFF”. W 2015 nominowana do prestiżowej nagrody „Splendor Gedanansis” za reżyserię spektaklu „Nomadka”. W 2014 nakładem wydawnictwa Universitas ukazała się jej książka pt. „Ankoku butô Hijikaty Tatsumiego – teatr ciała-w-kryzysie”. Spektakle i performanse z jej udziałem prezentowane były m.in. na: Tanzimpulse Festival (Salzburg), Redplexus Festival (Marseille), International Festival „Sound Around Kaliningrad” BBNCCA (Baltic Branch of National Centre for Contemporary Arts, Kaliningrad, Rosja, 2014), 11. Theater X International Dance and Theatre Festival ,Tokyo (Japonia), Streetwaves (Gdańsk, 2014), Sukkot Dance Festival, Mitzpe Ramon (Izrael, 2014), Festiwal Apart (Katowice, 2015), Butoh Performance Festival w Aomori, (Japonia 2015), Butoh International w Tokio (Japonia 2015), Szekspiroff (2016), Kulturhus w Sisimiut (Grenlandia) oraz w Narodowym Teatrze Grenlandzkim w Nuuk (2014, 2015), SUKKOT Dance Festival in Adama Centre / Mitzpa Ramon (Israel), Festiwal Present Performance (Gdańsk). Reżyseruje również projekty teatralne z osobami niepełnosprawnymi i niewidomymi. Prowadziła warsztaty m.in. w Polsce, Norwegii, Rosji, Japonii, Turcji. W 2016 realizuje projekt „Perforacje: Pamięć wody” z udziałem m.in. Joanny Dudy, Wojciecha Blecharza, Agnieszki Brzeżańskiej, Barbary Majewskiej, Yuko Kawamoto, Adriany Majdzińskiej i in. www.teatramareya.pl

MONIKA WIŃCZYK – poznańska performerka działająca solo oraz w duecie Monster Hurricane Wihajster wraz z mężem Hubertem Wińczykiem. Obszarem jej działań jest szeroko pojmowana kobieca natura, której towarzyszy ból, brak (samo)akceptacji, konflikt pokoleniowy, niestabilność, tęsknota za adoracją oraz przemoc wobec kobiet i kobiet wobec innych osób. Kuratorka festiwalu performance i experymentu dźwiękowego „Dragon odbity – 8 bitów” (2011r.) oraz dwudniowego festiwalu „Die Fenster – Wychylenia sztuki: performance, dźwięk, ruch” (2014r.), a także spotkań z rękodziełem „Wytrwórnia”. Inicjatorka 7 edycji „performance art jam session”, oraz spotkań „MHW poleca”. Uczestniczka festiwalu „Dzianie się” w Olsztynie 2012 roku, spotkań „Widma Malingradu” w Poznaniu (2012 i 2014 r.), Festiwalu „Cienka biała linia ” w Poznaniu 2013 roku, „Obserwatorium miejskie” w Toruniu, Festiwalu ” Friv”, „Dni wykluczonych ciał” organizowanych w ramach V-day w Poznaniu w 2015 roku,festiwalu „Nowa Siła Kuratorska” w 2015 roku w w Poznaniu, festiwalu „Sopot Non-Fiction” w 2015 roku w Sopocie, „Queer Festu” 2015 roku. Brała również gościnnie udział w spektaklu „Ofelia remix” oraz „Nomadka” teatru Amareya & Guests. W rankingu Gazety Świętojańskiej w 2015 roku spektakl „Ofelia_remix” Amareya Theatre &Guests wygrały w kategorii „Najlepszy spektakl OFF-OFF”.

Dodaj komentarz