27.08-4.09 V. edycja Festiwalu Teatru Dokumentalnego i Rezydencji Artystycznej Sopot Non Fiction

Jedyny w Polsce przegląd poświęcony teatrowi dokumentalnemu.

Termin: 27.08-4.09.2016
Miejsce: Teatr BOTO, Scena Kameralna Teatru Wybrzeże
Bilety: spektakle 25-35 zł

Oprócz prezentacji spektakli, przez tydzień reżyserzy, dramaturdzy i aktorzy z całej Polski rozwijają projekty teatralne, inspirowane prawdziwymi historiami. Bazą do pracy są reportaże, wywiady z autentycznymi bohaterami i materiały dokumentalne. W tegorocznej edycji weźmie udział 7 zespołów z całej Polski, w tym m.in. z Teatru Nowego im. Tadeusza Łomnickiego w Poznaniu, Teatru im. Wilama Horzycy w Toruniu i Teatru Wybrzeże w Gdańsku, którą zakończy tzw. MARATON NON-FICTION, czyli pokaz efektów tygodniowej pracy warsztatowej. Sercem festiwalu stanie się Teatr BOTO, znajdujący się w samym centrum Sopotu (na placu przy fontannie „Jasia Rybaka”), gdzie m.in. zawiśnie wystawa fotografii o tematyce dokumentalnej.

Organizator: Fundacja Teatru BOTO
Współorganizator: Teatr Wybrzeże
Kuratorzy: Adam Nalepa, Adam Orzechowski, Roman Pawłowski

Program:

Niedziela, 28.08., godz. 20:00/ Teatr BOTO
Poniedziałek, 29.08, godz. 18:00/ Teatr BOTO
Wstęp wolny (bezpłatne wejściówki można odebrać w dniu pokazu od godz.12:00)

Inspirowany „Czarnobylską modlitwą” Swietłany Aleksijewicz spektakl – rozmowa o książce    z udziałem czytelników. „Modlitwa. Teatr powszechny” jest z założenia dziełem otwartym, poddającym się ciągłej rekonfiguracji, reinterpretacji i rekontekstualizacji. W toku prób uczestnicy dokonują samodzielnego wyboru fragmentów z reportażu Aleksijewicz, dyskutują powody dokonanych wyborów. Wybranych fragmentów uczą się na pamięć, stając się w ten sposób ich Nosicielami i Głosicielami. Na scenie, przed wygłoszeniem wybranego fragmentu, opowiadają o powodach swojego wyboru. Na żywo mierzą się ze sobą (swoją tremą, emocjami, myślami), z tekstem i z zawartym w nim świadectwem – przeżyciem bohaterów książki, które w ten sposób staje się również ich własnym. Dzięki nim tekst ożywa, dzieje się „tu i teraz”, w ich doświadczeniu i wobec zgromadzonej publiczności. W ten sposób wyłania się ze spektaklu mozaikowy obraz człowieka, utkany z indywidualnych, intymnych, multiplikowanych pamięci i przeżyć.

Projekt obejmuje realizację pięciu spektakli, m.in. w Białymstoku, Czeremsze, Gródku. Każdy ze spektakli poprzedzony jest próbami prowadzonymi w formule warsztatowej, podczas których uczestnicy nabywają kompetencji scenicznych oraz integrują się ze sobą nawzajem. W jednym spektaklu bierze udział 15-20 osób.

Spektakl partycypacyjny „Modlitwa. Teatr Powszechny”
Reżyser: Michał Stankiewicz
Kurator: Katarzyna Niziołek
Czytelnicy: uczestnicy warsztatu organizowanego w ramach SNF 2016

(23 – 28 sierpnia, zgłoszenia: www.goo.gl/forms/AHzthwq2N9TWA1fj2)
Producent: Fundacja Uniwersytetu w Białymstoku / Pracownia Sztuki Społecznej
Czas trwania: ok. 80 min

W spektaklu wykorzystywane są fragmenty reportażu Swietłany Aleksijewicz „Czarnobylska modlitwa. Kronika przyszłości” („Czernobylskaja modlitwa”) w tłumaczeniu Jerzego Czecha. Prawa autorskie do utworu reprezentuje w Polsce Agencja ADiT.

Realizowany dzięki wsparciu finansowemu Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (w ramach programu „Kultura dostępna”) oraz Urzędu Marszałkowskiego Województwa Podlaskiego.

 

Poniedziałek, 29.08, godz. 20:00/ Scena Kameralna Teatru Wybrzeże
Bilety: 25-35 zł

Temat nowego spektaklu Dzikiego Stylu dotyka kwestii wzbudzającej w ostatnich miesiącach ogromne emocje w całej Europie: losu uchodźców, opuszczających swoje rodzinne kraje z powodu wojny czy prześladowań, podróżujących tysiące kilometrów w poszukiwaniu lepszego życia. Tancerze skupiają się jednak nie na kwestiach politycznych, ale na dramatycznych losach jednostek, zmagających się z brakiem schronienia, żywności, poczucia bezpieczeństwa. Twórcom zależało na zobrazowaniu jak najbardziej realistycznie i wiarygodnie – za pomocą ruchu – stanów psychicznych towarzyszących ucieczce.

Bezpośrednią inspiracją do stworzenia spektaklu były zdjęcia oraz rozmowy z Maciejem Moskwą, trójmiejskim fotografem, zdobywcą m. in. nagrody za Zdjęcia Roku w Ogólnopolskim Konkursie Fotografii Prasowej Grand Press Photo oraz Grand Prix XIX Pomorskiego Konkursu Fotografii Prasowej Gdańsk Press Photo 2015 im. Zbigniewa Kosycarza. Moskwa jest członkiem Testigo Documentary, kolektywu dziennikarzy skupiających się na tematach społecznych, politycznych i dotyczących środowiska, które często nie trafiają do mediów mainstreamowych. Urodzony w Gdańsku fotograf konsekwentnie, od wielu miesięcy, dokumentuje masową ucieczkę mieszkańców ogarniętych wojną krajów Bliskiego Wschodu

Spektakl teatru tańca „Uchodźcy. Testigo dokumentary”
Reżyseria: Patryk Gacki
Choreografia, światła, kostiumy: DzikiStyl Company
Obsada: Wioleta Fiuk, Patryk Gacki, Michał Łabuś
Współpraca artystyczna: Pavel Zuštiak
Czas trwania: ok. 60 min

Wtorek, 30.08, godz. 20:00/ Scena Kameralna Teatru Wybrzeże 
Spektakl „Album Karla Hoeckera”
Bilety: 25-35 zł

Muzeum Holocaustu w Waszyngtonie otrzymało w 2006 roku album, zawierający 116 zdjęć. Był to osobisty album oficera SS Karla Höckera, adiutanta Richarda Baera, jednego z komendantów obozu koncentracyjnego w Auschwitz-Birkenau. Fotografie przedstawiają wyższych oficerów SS oraz ich asystentki z obozu podczas wypoczynku w ośrodku zwanym Solahuette, położonym około 20 km od Auschwitz oraz w czasie oficjalnych spotkań w obozie. Na zdjęciach pojawia się wiele ważnych postaci: dr Josef Mengele, Rudolf Hoess, Rochard Baer i Josef Kramer. Nie ma na nich natomiast więźniów ani żadnych obrazów z obozu śmierci.

Spektakl Album Karla Hockera jest rzadko podejmowaną próbą zbadania tragicznej historii obozu zagłady w Auschwitz z perspektywy oprawców. Używając technik teatru dokumentalnego, improwizacji, prowadząc dogłębne badania historyczne, jak również posługując się tekstem dramatycznym, spektakl „Album Karla Hockera” przygląda się zaskakująco ludzkim zachowaniom kobiet i mężczyzn, którzy własnoręcznie dokonali ostatecznego rozwiązania kwestii żydowskiej. Widzowie, będąc świadkami „ożywiania” fotografii z Albumu Karla Hoeckera, mogą przyjrzeć się życiu codziennemu wysoko postawionych żołnierzy SS jak i zwykłym pracownikom obsługującym fabrykę śmierci, jaką był obóz zagłady w Auschwitz.

Tekst: Małgorzata Sikorska-Miszczuk
Reżyseria: Paul Bargetto
Kostiumy: Agnieszka Kaczyńska
Obsada: Marta Król, Krzysztof Polkowski, Grzegorz Sierzputowski, Tomasz Sobczak, Julia Trembecka
Produkcja: Agata Balcerzak, Teatr Trans-Atlantyk, Warszawa
Partnerzy: Culture.pl, Bemowskie Centrum Kultury, Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego, Sopot Non-Fiction
Czas trwania: ok. 120 min

Czwartek, 1 września, godz. 20:00/ Scena Kameralna Teatru Wybrzeże
Prapremiera spektaklu „Piłkarze”
Bilety: 25-35 zł

Projekt „Piłkarze” to połączenie teatru dokumentalnego, treningu sportowego i performansu. Ciało piłkarza jest całkowicie zdyscyplinowane przez zasady na boisku oraz na treningach. Ciało piłkarza ma być pielęgnowane oraz dążyć do maksymalnej wydajności. Ciało piłkarza ma wyznaczoną wartość pieniężną i jest przedmiotem transakcji sprzedaży oraz kupna pomiędzy klubami piłkarskimi. Piłkarz to współczesny bohater heteronormatywnej kultury, którego wizerunek tworzony jest za pomocą powielanych w mediach obrazów ciała. Piłkarz nie powinien zabierać głosu w kwestiach nie mieszczących się w kształtowanym wizerunku, takich jak: homoseksualizm, depresja, obelgi rasistowskie etc. Piłkarz dla większości pozostaje niemy, a jego ewentualnym narzędziem buntu staje się jego ciało.

Od twórców: Przeprowadzaliśmy wywiady z młodymi piłkarzami, rozmawialiśmy o ich doświadczeniach   i o pracy z ciałem. W piłkarskim środowisku język/sposób mówienia o ciele jest wspólny, myśli się o nim jak o maszynie, narzędziu pracy. Natomiast brakuje piłkarzom słów, kiedy padają pytania o seksualność, znaczenie koloru skóry, emocje, doświadczenie ciała poza boiskiem. Szukając źródła ich motywacji i determinacji wiążącej się z przekraczaniem granic swojej fizyczności, seksualności i agresji wymierzonej we własne ciało, zadaliśmy sobie pytanie: dlaczego tak istotne w naszej kulturze jest powielanie wizerunku piłkarza i nie dopuszczanie żadnych odstępstw od normy?

Tekst: Krzysztof Szekalski
Reżyseria: Małgorzata Wdowik
Choreografia: Marta Ziółek
Reżyseria świateł/scenografia/kostiumy: Aleksander Prowaliński
Muzyka: Paweł Kulczyński
Współpraca dramaturgiczna: Joanna Ostrowska
Asystent reżysera: Wiktor Bagiński
Obsada: Wiktor Bagiński, Dobromir Dymecki, Kacper Wdowik
Koordynacja produkcji: Karolina Pająk
Producent: Fundacja Teatru BOTO (w ramach projektu Warszawa.doc, współfinansowanego przez Urząd m. st. Warszawy)
Koproducent: TR Warszawa
Partnerzy: Bemowskie Centrum Kultury, Sopot Non-Fiction
Czas trwania: ok. 80 min

Piątek, 2 września, godz. 17:00-21:15/ Scena Kameralna Teatru Wybrzeże
MARATON NON-FICTION cz. I
Wstęp wolny

Piątek, 2 września
• 17:00 – 18:15 – „AMBONA LUDU”
• 18:15 – 18:30 – przerwa,
• 18:30 – 19:45 – „ZIEMIE OBIECANE. GDAŃSK 1945”
• 19:45 – 20:00 – przerwa
• 20:00 – 21:15 – „MOSDORF”

Sobota, 3 września, godz. 13:30-16:15/ Scena Kameralna Teatru Wybrzeże
MARATON NON-FICTION cz. II
Wstęp wolny

Sobota, 3 września, godz. 18:00-20:45/ Scena Kameralna Teatru Wybrzeże
MARATON NON-FICTION cz. III
Wstęp wolny

Sobota, 3 września
13:30 – 14:45 – „REYKIAVIK 1974”
• 14:45 – 15:00 – przerwa
• 15:00 – 16:15 – „KRZYK CISZY”
• 16:15 – 18:00 – przerwa
• 18:00 – 19:15 – „ZATOKA”
• 19:15 – 19:30 – przerwa
• 19:30 – 20:45 – „KALIFORNIA”

Bilety na pokazy, mające miejsce na Scenie Kameralnej TW w cenie 35 zł i 25 zł (emeryci, studenci, uczniowie, karta sopocka) można nabyć w kasie teatru w godz. 12:00-19:00 (pn-pt) i 14:00-19:00 (sb-nd) oraz tuż przed spektaklami.

Sprzedaż online: www.bilety.teatrwybrzeze.pl

Więcej informacji znajduje się na stronie www.sopotnonfiction.pl oraz www.boto.art.pl

Opis grup biorących udział w rezedencji artystycznej
Grupa I: „REYKJAVIK 1974” (dramaturgia: Marta Sokołowska, reżyseria: Katarzyna Kalwat, Teatr im. Wilama Horzycy, Toruń). W 1974 roku na Islandii w tajemniczych okolicznościach zaginęło dwóch mężczyzn. Ich ciał nigdy nie znaleziono, a do zabójstwa przyznało się sześć osób, które, jak się okazało po latach, nie popełniły zbrodni. Sprawa Saevara Ciesielskiego – jednego z podejrzanych, skazanego na dożywocie – jest tym, czym w Polsce była sprawa Gorgonowej, a we Francji sprawa Dreyfusa.

Grupa II: „AMBONA LUDU” (tekst: Wojciech Kuczok, dramaturgia: Michał Pabian, reżyseria: Piotr Kruszczyński, Teatr Nowy im. Tadeusza Łomnickiego, Poznań). Idea projektu zrodziła się z potrzeby poznania, zrozumienia, udokumentowania i scenicznej analizy języka oraz postaw środowisk kibicowskich oraz kultywowanych przez nie wartości.

Grupa III: „ZATOKA” (dramaturgia: Michał Kurkowski, reżyseria: Jakub Zubrzycki, Teatr Wybrzeże, Gdańsk). Zachłanność, brak granic dla najmroczniejszych pragnień ale i ogromna miłość rodziców do córki oraz nieprawdopodobna siła społecznego sprzeciwu to aspekty, które najbardziej interesują twórców w głośnej sprawie, nazywanej „Zatoką Świń”.

Grupa IV: „ZIEMIE OBIECANE. GDAŃSK 1945” (dramaturgia: Mariusz Babicki, Paweł Niewiadomy, reżyseria: Tomasz Kaczorowski). Głównym tematem projektu jest migracja ludności po II wojnie światowej. Odbudowa zrujnowanego miasta Gdańsk, zakorzenianie się w poniemieckich domach… Jak TU zaczynać nowe życie, jak tworzyć nowe oblicze miasta?

Grupa V: „KRZYK CISZY” (dramaturgia: Rita Jankowska, reżyseria: Dorota Androsz, Teatr Wybrzeże, Gdańsk)Żałoba po śmierci dziecka. Najtrudniejsze z ludzkich doświadczeń. Ból nieuleczalny. Jak wygląda codzienność Matki po stracie dziecka? W jaki sposób objąć świadomością i sercem, to co się wydarzyło?

Grupa VI: „MOSDORF” (reżyseria i dramaturgia: Beniamin Bukowski). Próba rekonstrukcji ostatnich dni Jana Mosdorfa – jeden z twórców faszyzującego Obozu Narodowo-Radykalnego (ONR), który po osadzeniu w obozie w Oświęcimiu, ryzykując własnym życiem, niósł pomoc Żydom. Czy da się sprowadzić ludzkie działania i czyny – zwłaszcza, gdy są względem siebie sprzeczne – do wspólnego mianownika?

Grupa VII: „KALIFORNIA” (dramaturgia: Małgorzata Sikorska-Miszczuk, reżyseria: Paul Bargetto, Teatr Trans-Atlantyk, Warszawa). Kalifornia od lat 60-tych stanowi epicentrum światowych przemian społecznych, politycznych, obyczajowych, technologicznych i kulturowych. To miejsce szokujących przeciwieństw rozpiętych między skrajną wolnością, kreatywnością i inspirującymi osiągnięciami, a przerażającym moralnym rozpasaniem i przemocą.

Sopot Non-Fiction 2016 plakat

Dodaj komentarz