20.10 MERCE CUNNIGHAM / RE:AKUMULACJA

Trójmiejski Punkt Taneczny | Scena dla Tańca 2013

20.10.2013 / G.19.00
MERCE CUNNIGHAM / RE:AKUMULACJA

ul. Grunwaldzka 195/197, 80-266 Gdansk, Poland

BILETY na 2 spektakle:
25 zł – normalne / 15 zł – studenci* i na Kartę do Kultury* / 10 zł – uczniowie* / 5 zł – na Kartę Wielodzietnej Rodziny* / 3 zł – na Kartę Tancerza*

Zapraszamy do Klubu Żak na kolejną odsłonę projektu Trójmiejski Punkt Taneczny | Scena dla Tańca 2013. Tym razem na scenie Żaka pojawią się remiksy sławnych choreografii, które powstały w ramach cyklu RE//MIX organizowanego przez komunę//warszawę. Zobaczymy spektakl „Merce Cunnigham” w wykonaniu Izabeli Szostak i Jakuba Słomkowskiego oraz spektakl „Re:akumulacja” w wykonaniu Ramony Nagabczyńskiej.
Po każdym spektaklu odbędzie się rozmowa pospektaklowa z udziałem artystów i publiczności.

Trójmiejski Punkt Taneczny to projekt Klubu Żak, realizowany dzięki wsparciu Instytutu Muzyki i Tańca, w ramach projektu Scena dla Tańca 2013. Projekt ma na celu promocję osiągnięć polskiego tańca współczesnego oraz edukację młodego widza. Zaprezentujemy spektakle z Polski, które nie były dotąd prezentowane w Trójmieście. Po spektaklach zapraszamy na rozmowę z artystami, podczas której porozmawiamy o wybranych elementach tematycznych i kompozycyjnych danego spektaklu.

Projekt Trójmiejski Punkt Taneczny 2013 realizowany jest we współpracy Instytutu Muzyki i Tańca w ramach projektu Scena Dla Tańca 2013.

20.10.2013 / G.19.00
MERCE CUNNIGHAM
Choreografia: Iza Szostak / Wykonanie/ koncept: Iza Szostak, Kuba Słomkowski / Muzyka: Kuba Słomkowski / Światło: Karolina Gębska / Przestrzeń: Iza Szostak, Kuba Słomkowski / Produkcja: komuna//warszawa

Spektakl powstał w ramach trwającego od 2010 roku cyklu RE//MIX organizowanego przez komunę//warszawę. Spektakle powstałe w ramach tego cyklu, to premierowe produkcje odnoszące się do klasycznych dzieł, przede wszystkim z dziedziny teatru i tańca, a także literatury i filmu. Pierwowzory, niektóre już lekko zapomniane, niegdyś zmieniły świadomość osób dziś zajmujących się „dziwnym” teatrem – interdyscyplinarnym, poszukującym, sytuującym się na pograniczu teatru wizualnego, performance art, sztuk plastycznych i działań społecznych. Tworzą swoisty kulturowy kanon, określają gust i styl, są autodefinicją własnych źródeł i inspiracji – punktami odniesienia.

O swoim spektaklu i myśleniu kategorią remiksu Izabela Szostak pisze:
„W przypadku tańca czy choreografii remiks jest możliwy do wykonania, kiedy uwzględnimy kilka sposobów interpretacji. Można wziąć pod uwagę samego artystę – jego metody i pomysły, oryginalne podejście do pracy twórczej. Remiks może też być zupełnie nową propozycją – przeobrażonym dziełem. Może być zbiorem cytatów z istniejącego „zapisu” choreografii czy kompozycji danego artysty. Dla mnie ważne jest też, żeby uwzględnić całokształt remiksowanego spektaklu lub chociaż pełnię jego fragmentów (mam tu na myśli takie elementy jak reżyseria światła, scenografia, kostiumy i muzyka).
Mój remiks będzie nawiązywał do takich czynników i detali. Jego bohaterem będzie Merce Cunningham (1919-2009), niesamowita osobowość, ojciec amerykańskiej awangardy, a także pionier przecierający szlaki „nowego tańca”, który później nazwany został post-modern dance. Zaczynał w zespole Marthy Graham, ale w swoich pracach odszedł od narracyjnego tworzenia choreografii na rzecz formalności i abstrakcji w ruchu.
I to właśnie urzeka mnie najbardziej w pracach Cunninghama – prostota formy, jej skostniałość i precyzyjna matematyczność ruchu. Nic nie jest przypadkowe, choć właściwie z gry przypadku powstało. Zamierzam przeprowadzić eksperyment i wejść w dialog z potężnym materiałem ruchowym prac Cunninghama. Potańczyć i zmierzyć się na nowo z jego techniką tańca. Zobaczyć z bliska jego podziw nad nowością i przefiltrować te fascynacje przez siebie i swoje doświadczenia.
Pytania, do których spróbuję się odnieść: jak dzisiaj młodzi choreografowie odnoszą się do haseł i koncepcji zapoczątkowanych „dawno temu w Ameryce”, kiedy rodził się postmodernizm? Jak i jakie nowe technologie wykorzystałby dzisiaj Cunningham w swoich pracach?
Miałam okazję poznać technikę Cunninghama w szkole CODARTS – Rotterdam Dance Academy, gdzie pracowałam z ludźmi, którzy znali go osobiście. Intrygującym doświadczeniem będzie dla mnie powrót do sposobu myślenia mistrza „czystego ruchu”, tym razem może bardziej świadomie i badawczo, a przede wszystkim nie tak odtwórczo, jak na lekcji tańca.”

Iza Szostak – tancerka, choreografka, absolwentka Szkoły Baletowej w Warszawie oraz Codarts/Rotterdam Dance Academy w Holandii. Stypendystka polskiego Ministerstwa Kultury, holenderskiego Corrie Hartong Fonds, Programu Alternatywnej Akademii Tańca oraz Solo Project Art Stations Foundation. Odbyła staż w Belgii w zespole Jana Fabre/Troubleyn. Współpracowała m.in. z Michaelem Schumacherem, Amy Raymond, Feliksem Ruckertem, Guilherme Botelho, Wojtkiem Ziemilskim, Marysią Stokłosą i Anną Holter. Autorka spektakli: Karmi-go, Feedback, From culture to nature i The glass jar next to the glass jar. Obecnie stypendystka międzynarodowego projektu dla młodych choreografów – SPAZIO.

Kuba Słomkowski – absolwent malarstwa Warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Studiował też na wydziale Bellas Artes uniwersytetu Complutence w Madrycie. Zdobył trzecią nagrodę w konkursie Samsung Art Master (2009) za pracę pod tytułem Program Music Box. Autor m.in. projektów Taxi Music Wheel, Impreza Ciszy,StopAndWalk, Syrena dla Warszawy, Kolacja Na Hucie. Współtwórca kolektywu Parque-no oraz duetówKubaTwiceImprovise i Dwóch Ludzi z… Posługuje się wieloma mediami, oprócz dźwięku i performance art interesuje się także malarstwem.

Mercier Philip „Merce” Cunningham (1919-2009) – amerykański tancerz i choreograf. W swojej ponad 70-letniej karierze zrewolucjonizował podejście do choreografii i prezentacji baletu. Pierwszy występ solo miał w Nowym Jorku w kwietniu 1944, z muzyką kompozytora Johna Cage’a. W 1953 Cunningham zawiązał zespół Merce Cunningham Dance Company z siedzibą w Nowym Jorku. W trwającej ponad pięćdziesiąt lat pracy zespołu Cunningham stworzył ponad dwieście choreografii i osiemset specyficznych przedstawień baletowych. Sam tańczył do bardzo późnego wieku, występował na scenie jeszcze w początkach lat 90. XX wieku, kiedy miał już ponad 70 lat.

20.10.2013 / g.20.00
RE:AKUMULACJA
Choreografia i wykonanie: Ramona Nagabczyńska / Muzyka: Alexander Zekke / Projekcje: Miguel Nieto / Światła: Jan Cybis / Produkcja: komuna//warszawa; dzięki wsparciu finansowemu Urzędu m. st. Warszawy w ramach projektu „Teatr jako przestrzeń publiczna” oraz Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego

Spektakl powstał w ramach trwającego od 2010 roku cyklu RE//MIX organizowanego przez komunę//warszawę.

O swoim spektaklu Ramona Nagabczyńska pisze:
„Wiedza jest produktem akumulacji doświadczeń osobistych i zbiorowej historii kulturowej. Każdy spektakl jest spektaklem pamięci. Łacińskie słowo inventario określało zarówno inwencję, jak i inwentarz – pojęcia dla wielu intuicyjnie przeciwstawne, a jednak nierozerwalnie ze sobą powiązane. Twórczość, poznanie, odbiór – agentem każdego z tych procesów jest akumulacja. Interesuje mnie, jak w kontekście historycznym zmienia się percepcja widza oraz jak zmienia się stosunek do tworzenia artysty, którego twórczość jest osadzona w kontekście zdefiniowanym przez dotychczasowy dorobek danej dziedziny. W związku z dostępnością wielkiej ilości mediów oraz tendencją do ciągłego powiększania i polepszania dziś pojęcie akumulacji musi wzbudzać zupełnie inne skojarzenia niż w latach 70., kiedy Trisha Brown tworzyła pierwsze prace oparte na akumulacji. Chcę zwrócić uwagę na ten fakt oraz potwierdzić, że dorobek przeszłości jest źródłem bez dna, a nie hamującym ograniczeniem. Ten spektakl jest akumulacją cytatów.”

Ramona Nagabczyńska – ukończyła Ogólnokształcącą Szkołę Baletową w Warszawie, a następnie studiowała taniec współczesny w Hochschule Für Musik Und Darstellende Kunst we Frankfurcie nad Menem oraz w London Contemporary Dance School (The Place) w Londynie. Pracowała jako tancerka m. in. dla Polskiego Teatru Tańca, Teatru Tańca Zawirowania, Marysi Stokłosy, Kayi Kołodziejczyk, Good Girl Killer, Fleur Darkin Co., Tom Dale Company, Lucy Guerin i Carrie Cracknell. Obecnie współpracuje z Clod Ensemble (Wielka Brytania), z którym jest związana zawodowo od 2008 roku oraz z Davidem Wampachem (Francja). Od 2008 roku współtworzy kolektyw U/LOI. Do jej autorskich prac należą m.in. Man’s Best Friend, Turao/Dziw i New (Dis)Order.

BILETY na 2 spektakle:
25 zł – normalne / 15 zł – studenci* i na Kartę do Kultury* / 10 zł – uczniowie* / 5 zł – na Kartę Wielodzietnej Rodziny* / 3 zł – na Kartę Tancerza*
* wyłącznie za okazaniem ważnej legitymacji i KARTY przy zakupie biletów (1 bilet na 1 legitymację/ 1 KARTĘ)
Sprzedaż biletów oraz rezerwacje prowadzi kasa Klubu Żak codziennie w godzinach od 15.00 do 21.00 (w sb i nd od g.16.00). Kontakt: kasa@klubzak.com.pl; Tel. 58 344 05 73 lub 58 345 15 90 – w.117 / Zakupione bilety nie podlegają zwrotom. / Liczba miejsc na spektakle jest ograniczona, miejsca są numerowane. / W Klubie Żak obowiązuje zakaz rejestracji imprez i zakaz robienia zdjęć w trakcie przedstawień.

Źródło:

Dodaj komentarz